In the red were painted on the last day of the week the stock board, as the completion of American President Donald Trump's visit to China did not yield any agreement on common pressure to Tehran to open the Straits.

Fear of a long-term energy crisis launched oil prices and with them the expectations of even more persistent inflation.

The cherry on cake is the uncertainty surrounding the political crisis in Britain, due to the internal party leadership crisis in the Labour Party, threatening Prime Minister Kir Starmer's attempt at budgetary discipline.

However, the fall in stock indices is not comparable to the strong sales that literally broke the bond market.

A market where pressured continuously since the start of the Middle East crisis and in recent days the odds are now beginning to reach dangerous levels, under the weight of an undisclosed solution for Hormuz.

A development that the investment community considers can lead Central Banks even to an increase in interest rates to limit inflationary pressures resulting from the energy shocks fueled by the war in Iran.

The American 10 years now have a yield of around 4.6%, the German decade around 3.17%, the French 3.966%, the United Kingdom 5.17% and Japan has a yield of over 2.7%.

«Massacre» and the long endings with Great Britain's 30-year high 28.

US 30-year-olds exceeded 5.12% , i.e. its performance has been at the highest levels since 2007, while the 30-year title performance in Japan has reached 4% for the first time since 1999.

The fact that since the start of the Ormuz crisis the yields of bonds have risen from 12%-22%, it is indicative of how different from shares «weigh» the bond markets the impact of the geopolitical crisis on the economy.

Also the fact that yields have increased more in the economies that are importers of oil, indicates how different bonds price the Ormuz crisis.

«Coal the treasure» from the US-China Summit

Trump's long-awaited meeting with Si despite the extremely warm climate between the two leaders - something that certainly has its meaning - however not It marked a joint pressure on Tehran to open Hormuz.

Instead, C had a chance to clear up with «glove» in the United States that there is a serious risk of a break in the relations of the two states if there is no proper handling of the issue of Taiwan.

The meeting of the two leaders brought neither any significant agricultural or commercial agreements that would offer not only a narrative to the US President ahead of the mid-term elections in November, but also an opportunity to de-escalate price pressure through a abolition of all tariffs.

The agreements presented by the White House did not satisfy the investment community, as they essentially include a a plan that could lead to the removal of duties on Chinese products worth around 30

Billions of dollars from non-critical industries only and a statement from China that it can buy more oil and agricultural products from the US, but without any agreement being finalized.

But investors expected a strong consent from China, as Iran's close trading partner to persuade the Iranian government to open the Straits of Hormuz. Although Trump said that Shi offered to help and it is possible that China would lobby Iran in the background, however China did not even mention Iran in its public statements. (p.: The only perhaps positive development from this front is that Beijing allegedly committed itself to not selling military equipment to Iran).

The markets also expected a more clear decision on both trade policies between the world's two largest economies, as both tariffs only cause additional price pressure.

Conclusion: Despite «hot climate» The situation in Hormuz remains fragile. Iran allows temporary selective transit only on certain Chinese ships, as Tehran continues to link the full opening of the Strait to the end of the American naval blockade in its own ports.

Σε φάση εύθραυστης εκεχειρίας βρισκόμαστε και στο θέμα των δασμών και της διαχείρισης του εμπορικού πολέμου, με τη διήμερη σύνοδο κορυφής του Τραμπ και του Σι στο Πεκίνο να αποτρέπει μια νέα κλιμάκωση. Παρά το γεγονός όμως ότι συμφωνήθηκε ένα πλαίσιο ελεγχόμενου εμπορίου με αμοιβαίες υποχωρήσεις, ο εμπορικός πόλεμος παραμένει ενεργός.

Τα στοιχεία του πληθωρισμού έχουν αρχίσει να «πονάνε»

Τα στοιχεία που ανακοινώθηκαν μέσα στην εβδομάδα έδειξαν τον πληθωρισμό στις ΗΠΑ να σκαρφαλώνει στο 3,8% – επίπεδο που είχαμε να δούμε από το 2023- και τον Δείκτη Τιμών Παραγωγού -PPI- να κάνει άλμα στο 6%.

Τα στοιχεία αυτά εξανεμίζουν προς το παρόν τις ελπίδες μείωσης επιτοκίων από τη Fed.

Πιο συγκεκριμένα, ο δείκτης τιμών παραγωγού Απριλίου παρουσίασε σε ετήσια βάση την ισχυρότερη αύξηση από τον Δεκέμβριο του 2022. Αναρριχήθηκε στο 6%, έναντι εκτιμήσεων για άνοδο στο 4,8% και από το 4,3% του Μαρτίου.

Ο δείκτης τιμών καταναλωτή στις ΗΠΑ έτρεξε τον Απρίλιο με ετήσιο ρυθμό 3,8% από το 3,3% που είχε προηγηθεί, κινούμενος στο υψηλότερο επίπεδό του εδώ και 3 χρόνια.

Αντίστοιχη ήταν η εικόνα και στον δομικό πληθωρισμό- δεν προσμετρά τις ευμετάβλητες τιμές της ενέργειας και των τροφίμων- ο οποίος έτρεξε τον περασμένο μήνα με ετήσιο ρυθμό 2,8% επιταχύνοντας από το 2,6%, την ώρα που οι αναλυτές προέβλεπαν πιο ήπια αύξηση στο 2,7%.

Τουτέστιν, ο δομικός πληθωρισμός που θεωρείται πιο κατατοπιστικό μέτρο των επικείμενων πληθωριστικών τάσεων και ως εκ τούτου σε αυτόν εστιάζουν περισσότερο οι κεντρικές τράπεζες, απομακρύνθηκε αισθητά από το στόχο της Fed πέριξ του 2%.

Aνάλογη η εικόνα και στην Ευρώπη με τον ετήσιο πληθωρισμό στην Ευρωζώνη να αυξάνεται στο 3% τον Απρίλιο του 2026, καταγράφοντας σημαντική άνοδο από το 2.6% του Μαρτίου, σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα προκαταρκτικά στοιχεία της Eurostat, ενώ και στην Ιαπωνία οι τιμές παραγωγού αυξήθηκαν με τον ταχύτερο ρυθμό από το 2014.

Δεν είναι όμως μόνο ο πληθωρισμός, αλλά και τα υψηλότερα ελλείμματα που σιγά σιγά θα έρθουν στο επίκεντρο, κάτι που επίσης προεξοφλούν οι αγορές των ομολόγων.

Βλέπετε, οι κυβερνήσεις προκειμένου να στηρίξουν τους πολίτες από το νέο πληθωριστικό κύμα είναι πιθανόν τους επόμενους μήνες να υιοθετήσουν μια σειρά από μέτρα στήριξης, όπως για παράδειγμα επιδοτήσεις καυσίμων κ.α. Η υιοθέτηση τέτοιων μέτρων όμως αυξάνει τα ελλείμματα, μια περίοδο που ο δημοσιονομικός χώρος μόνο «γενναίος» δεν είναι.

Ο ιαπωνικός παράγοντας

Σε πρόσφατο άρθρο είχαμε εξηγήσει γιατί η Fed όσον αφορά τη νομισματική πολιτική θα ακολουθήσει μάλλον μια στάση αναμονής προς το παρόν, καθώς έχει επανειλημμένως δηλώσει ότι είναι περιορισμένα τα εργαλεία νομισματικής πολιτικής για να αντιμετωπισθεί ο πληθωρισμός προσφοράς. (σ.σ: Σχετική ανάλυση μπορείτε να διαβάσετε Here.). 

Ένας από τους πιο σημαντικός λόγους λοιπόν που η αξία των χαρτοφυλακίων ομολόγων μειώνεται σημαντικά τους τελευταίους μήνες δεν είναι ότι οι αγορές προεξοφλούν αύξηση επιτοκίων, αλλά προεξοφλούν ότι τα επιτόκια θα παραμείνουν σταθερά.

Ένας άλλος εξίσου σημαντικός λόγος είναι οι πωλήσεις αμερικανικών ομολόγων από την Ιαπωνία.

Κατά το πρώτο τρίμηνο του 2026, οι Ιάπωνες επενδυτές προχώρησαν στη μεγαλύτερη μείωση των θέσεων τους σε αμερικανικό χρέος των τελευταίων τεσσάρων ετών.

Παρά τις πωλήσεις αυτές, η Ιαπωνία παραμένει σταθερά ο μεγαλύτερος ξένος κάτοχος αμερικανικών ομολόγων στον κόσμο.

Η ανάγκη όμως για στήριξη του ιαπωνικού γεν είναι πολύ πιθανόν να αναγκάσουν το Υπουργείο Οικονομικών της Ιαπωνίας και τη Κεντρική Τράπεζα -BOJ- να συνεχίσουν να πουλούν αμερικανικά ομόλογα ώστε να αγοράσουν γεν και να αναχαιτίσουν τις πιέσεις του εθνικού νομίσματος. Επιπλέον, οι αυξημένες τιμές πετρελαίου επιβαρύνουν την Ιαπωνία, η οποία είναι καθαρός εισαγωγέας ενέργειας. Αυτό προκαλεί εισαγόμενο πληθωρισμό, αναγκάζοντας τη χώρα να αναζητήσει άμεση ρευστότητα πουλώντας αμερικανικά ομόλογα.

Επιπλέον, μετά τον τερματισμό της πολιτικής των αρνητικών επιτοκίων από την BOJ, οι αποδόσεις των ιαπωνικών κρατικών ομολόγων έχουν εκτιναχθεί στα υψηλότερα επίπεδα των τελευταίων δεκαετιών Αυτό ωθεί πολλούς Ιάπωνες θεσμικούς επενδυτές να επαναπατρίσουν τα κεφάλαιά τους για να επενδύσουν στην εγχώρια αγορά, κάτι που πολλές φορές συνεπάγεται την πώληση ξένων assets.

Το γεγονός ότι ο μεγαλύτερος πιστωτής των ΗΠΑ μειώνει τις αγορές του και αυξάνει τις πωλήσεις του προκαλεί αλυσιδωτές αντιδράσεις.

Καταρχάς, αυξάνονται οι αποδόσεις των αμερικανικών ομολόγων γεγονός που σημαίνει υψηλότερο κόστος δανεισμού για την αμερικανική κυβέρνηση.

Όσο η BOJ αυξάνει τα επιτόκια της, οι αποδόσεις των ιαπωνικών κρατικών ομολόγων ενισχύονται. Ταυτόχρονα, η Fed εξετάζει μειώσεις επιτοκίων. Επομένως καθώς το επιτοκιακό πλεονέκτημα του δολαρίου αρχίζει να μειώνεται βρισκόμαστε μπροστά στο ξετύλιγμα ενός γιγαντιαίου carry trade που λειτουργούσε για χρόνια και βασιζόταν στον δανεισμό φθηνού γεν για την αγορά αμερικανικών περιουσιακών στοιχείων υψηλότερης απόδοσης.

Αυτό που συμβαίνει τώρα λοιπόν είναι η αντίστροφη κίνηση λόγω της αλλαγής της νομισματικής πολιτικής.

[email protected]

Αποποίηση Ευθύνης: Το υλικό αυτό παρέχεται για πληροφοριακούς και μόνο σκοπούς. Σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να εκληφθεί ως προσφορά, συμβουλή ή προτροπή για την αγορά ή πώληση των αναφερόμενων προϊόντων. Παρόλο που οι πληροφορίες που περιέχονται βασίζονται σε πηγές που θεωρούνται αξιόπιστες, ουδεμία διασφάλιση δίνεται ότι είναι πλήρεις ή ακριβείς και δε θα πρέπει να εκλαμβάνονται ως τέτοιες.



Source

EnglishenEnglishEnglish

Connection

Registration

Restore Password

Enter your alias or email address and you will be sent a link to create a new password.