Στο κόκκινο βάφτηκαν την τελευταία ημέρα της εβδομάδας τα χρηματιστηριακά ταμπλό,καθώς η ολοκλήρωση της επίσκεψης του Αμερικανού Προέδρου Ντόναλτ Τραμπ στην Κίνα δεν απέφερε κάποια συμφωνία για κοινή πίεση προς την Τεχεράνη για το άνοιγμα των Στενών.
Ο φόβος για μια ενεργειακή κρίση μεγάλης διάρκειας εκτόξευσε τις τιμές του πετρελαίου και μαζί τους τις προσδοκίες για ακόμα πιο επίμονο πληθωρισμό.
Το κερασάκι στη τούρτα είναι η αβεβαιότητα γύρω από την πολιτική κρίση στη Βρετανία, εξαιτίας της εσωκομματικής κρίσης ηγεσίας στο Εργατικό Κόμμα, που απειλεί την προσπάθεια του Πρωθυπουργού Κιρ Στάρμερ για δημοσιονομική πειθαρχία.
Η πτώση όμως στους χρηματιστηριακούς δείκτες δεν συγκρίνεται με τις έντονες πωλήσεις που λύγισαν στην κυριολεξία την αγορά των ομολόγων.
Μια αγορά που πιέζεται αδιαλείπτως από την έναρξη της κρίσης στη Μέση Ανατολή και τις τελευταίες ημέρες οι αποδόσεις πλέον αρχίζουν να προσεγγίζουν επικίνδυνα επίπεδα, κάτω από το βάρος μιας μη διαφαινόμενης λύσης για το Ορμούζ.
Μια εξέλιξη που η επενδυτική κοινότητα θεωρεί ότι μπορεί να οδηγήσει τις Κεντρικές Τράπεζες ακόμα και σε αύξηση των επιτοκίων ώστε να περιορίσουν τις πληθωριστικές πιέσεις που προκύπτουν από τα ενεργειακά σοκ που τροφοδοτούνται από τον πόλεμο στο Ιράν.
Η αμερικανική 10ετία πλέον έχει απόδοση πέριξ του 4,6%, η γερμανική δεκαετία πέριξ του 3,17%, η γαλλική 3,966%, το Ηνωμένο Βασίλειο 5,17% ενώ και η Ιαπωνία έχει απόδοση πάνω από 2,7%.
«Σφαγή» και στις μακρινές λήξεις με τα 30ετή της Μεγάλης Βρετανίας σε υψηλό 28 ετών.
Το 30ετές των ΗΠΑ ξεπέρασε το 5,12% , ήτοι η απόδοση του είναι στα υψηλότερα επίπεδα από το 2007, ενώ η απόδοση του 30ετούς τίτλου στην Ιαπωνία άγγιξε το 4% για πρώτη φορά από το 1999.
Το γεγονός ότι από την ημέρα που ξεκίνησε η κρίση στο Ορμούζ οι αποδόσεις των ομολόγων έχουν ανέβει από 12%-22%, είναι ενδεικτικό του πόσο διαφορετικά από τις μετοχές «ζυγίζουν» οι αγορές των ομολόγων τον αντίκτυπο της γεωπολιτικής κρίσης στην οικονομία.
Επίσης το γεγονός ότι οι αποδόσεις έχουν ανέβει περισσότερο στις οικονομίες που είναι εισαγωγείς πετρελαίου, υποδεικνύει πόσο διαφορετικά τιμολογούν τα ομόλογα την κρίση στο Ορμούζ.
«Άνθρακες ο θησαυρός» από τη σύνοδο κορυφής ΗΠΑ-Κίνας
H πολυαναμενόμενη συνάντηση του Τραμπ με τον Σι παρά το εξαιρετικά ζεστό κλίμα μεταξύ των δύο ηγετών- κάτι που έχει βεβαίως τη σημασία του- εντούτοις δεν σηματοδότησε μια από κοινού πίεση στην Τεχεράνη για το άνοιγμα του Ορμούζ.
Αντίθετα, ο Σι βρήκε την ευκαιρία να ξεκαθαρίσει με το «γάντι» στις ΗΠΑ ότι υπάρχει σοβαρός κίνδυνος ρήξης στις σχέσεις των δύο κρατών εάν δεν υπάρξει σωστός χειρισμός στο ζήτημα της Ταϊβάν.
Η συνάντηση των δύο ηγετών δεν έφερε ούτε κάποιες σημαντικές γεωργικές ή εμπορικές συμφωνίες που θα πρόσφεραν όχι μόνο ένα αφήγημα στον Πρόεδρο των ΗΠΑ εν όψει των ενδιάμεσων εκλογών του Νοεμβρίου, αλλά και μια ευκαιρία αποκλιμάκωσης των πιέσεων στις τιμές μέσω μιας κατάργησης όλων των εκατέρωθεν δασμών.
Οι συμφωνίες που προβλήθηκαν από τον Λευκό Οίκο δεν ικανοποίησαν την επενδυτική κοινότητα, καθώς στην ουσία περιλαμβάνουν ένα σχέδιο που θα μπορούσε να οδηγήσει στην άρση των δασμών σε κινεζικά προϊόντα αξίας περίπου 30
δισεκατομμυρίων δολαρίων μόνο από μη κρίσιμες βιομηχανίες και μια δήλωση από την Κίνα ότι μπορεί να αγοράσει περισσότερο πετρέλαιο και γεωργικά προϊόντα από τις ΗΠΑ, χωρίς όμως να έχει οριστικοποιηθεί κάποια συμφωνία.
Οι επενδυτές όμως περίμεναν μια ηχηρή συγκατάθεση από την Κίνα, ως στενός εμπορικός εταίρος του Ιράν να πείσει την ιρανική κυβέρνηση για το άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ . Αν και ο Τραμπ είπε ότι ο Σι προσφέρθηκε να βοηθήσει και είναι πιθανό η Κίνα να ασκήσει πιέσεις στο Ιράν παρασκηνιακά, εντούτοις η Κίνα δεν ανέφερε καν το Ιράν στις δημόσιες δηλώσεις της. (σ.σ: Η μόνη ίσως θετική εξέλιξη από αυτό το μέτωπο είναι ότι το Πεκίνο φέρεται να δεσμεύτηκε ότι δεν θα πωλήσει στρατιωτικό εξοπλισμό στο Ιράν).
Οι αγορές επίσης περίμεναν και μια πιο ξεκάθαρη απόφαση όσον αφορά αμφότερες τις εμπορικές πολιτικές μεταξύ των δύο μεγαλύτερων οικονομιών του κόσμου, καθώς οι εκατέρωθεν δασμοί το μόνο που προκαλούν είναι επιπλέον πίεση στις τιμές.
Συμπέρασμα: Παρά το «ζεστό κλίμα» της συνάντησης, η κατάσταση στο Ορμούζ παραμένει εύθραυστη. Το Ιράν επιτρέπει προσώρας επιλεκτικά τη διέλευση μόνο σε ορισμένα κινεζικά πλοία, καθώς η Τεχεράνη συνεχίζει να συνδέει το πλήρες άνοιγμα του Στενού με τον τερματισμό του αμερικανικού ναυτικού αποκλεισμού στα δικά της λιμάνια.
Σε φάση εύθραυστης εκεχειρίας βρισκόμαστε και στο θέμα των δασμών και της διαχείρισης του εμπορικού πολέμου, με τη διήμερη σύνοδο κορυφής του Τραμπ και του Σι στο Πεκίνο να αποτρέπει μια νέα κλιμάκωση. Παρά το γεγονός όμως ότι συμφωνήθηκε ένα πλαίσιο ελεγχόμενου εμπορίου με αμοιβαίες υποχωρήσεις, ο εμπορικός πόλεμος παραμένει ενεργός.
Τα στοιχεία του πληθωρισμού έχουν αρχίσει να «πονάνε»
Τα στοιχεία που ανακοινώθηκαν μέσα στην εβδομάδα έδειξαν τον πληθωρισμό στις ΗΠΑ να σκαρφαλώνει στο 3,8% – επίπεδο που είχαμε να δούμε από το 2023- και τον Δείκτη Τιμών Παραγωγού -PPI- να κάνει άλμα στο 6%.
Τα στοιχεία αυτά εξανεμίζουν προς το παρόν τις ελπίδες μείωσης επιτοκίων από τη Fed.
Πιο συγκεκριμένα, ο δείκτης τιμών παραγωγού Απριλίου παρουσίασε σε ετήσια βάση την ισχυρότερη αύξηση από τον Δεκέμβριο του 2022. Αναρριχήθηκε στο 6%, έναντι εκτιμήσεων για άνοδο στο 4,8% και από το 4,3% του Μαρτίου.
Ο δείκτης τιμών καταναλωτή στις ΗΠΑ έτρεξε τον Απρίλιο με ετήσιο ρυθμό 3,8% από το 3,3% που είχε προηγηθεί, κινούμενος στο υψηλότερο επίπεδό του εδώ και 3 χρόνια.
Αντίστοιχη ήταν η εικόνα και στον δομικό πληθωρισμό- δεν προσμετρά τις ευμετάβλητες τιμές της ενέργειας και των τροφίμων- ο οποίος έτρεξε τον περασμένο μήνα με ετήσιο ρυθμό 2,8% επιταχύνοντας από το 2,6%, την ώρα που οι αναλυτές προέβλεπαν πιο ήπια αύξηση στο 2,7%.
Τουτέστιν, ο δομικός πληθωρισμός που θεωρείται πιο κατατοπιστικό μέτρο των επικείμενων πληθωριστικών τάσεων και ως εκ τούτου σε αυτόν εστιάζουν περισσότερο οι κεντρικές τράπεζες, απομακρύνθηκε αισθητά από το στόχο της Fed πέριξ του 2%.
Aνάλογη η εικόνα και στην Ευρώπη με τον ετήσιο πληθωρισμό στην Ευρωζώνη να αυξάνεται στο 3% τον Απρίλιο του 2026, καταγράφοντας σημαντική άνοδο από το 2.6% του Μαρτίου, σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα προκαταρκτικά στοιχεία της Eurostat, ενώ και στην Ιαπωνία οι τιμές παραγωγού αυξήθηκαν με τον ταχύτερο ρυθμό από το 2014.
Δεν είναι όμως μόνο ο πληθωρισμός, αλλά και τα υψηλότερα ελλείμματα που σιγά σιγά θα έρθουν στο επίκεντρο, κάτι που επίσης προεξοφλούν οι αγορές των ομολόγων.
Βλέπετε, οι κυβερνήσεις προκειμένου να στηρίξουν τους πολίτες από το νέο πληθωριστικό κύμα είναι πιθανόν τους επόμενους μήνες να υιοθετήσουν μια σειρά από μέτρα στήριξης, όπως για παράδειγμα επιδοτήσεις καυσίμων κ.α. Η υιοθέτηση τέτοιων μέτρων όμως αυξάνει τα ελλείμματα, μια περίοδο που ο δημοσιονομικός χώρος μόνο «γενναίος» δεν είναι.
Ο ιαπωνικός παράγοντας
Σε πρόσφατο άρθρο είχαμε εξηγήσει γιατί η Fed όσον αφορά τη νομισματική πολιτική θα ακολουθήσει μάλλον μια στάση αναμονής προς το παρόν, καθώς έχει επανειλημμένως δηλώσει ότι είναι περιορισμένα τα εργαλεία νομισματικής πολιτικής για να αντιμετωπισθεί ο πληθωρισμός προσφοράς. (σ.σ: Σχετική ανάλυση μπορείτε να διαβάσετε εδώ).
Ένας από τους πιο σημαντικός λόγους λοιπόν που η αξία των χαρτοφυλακίων ομολόγων μειώνεται σημαντικά τους τελευταίους μήνες δεν είναι ότι οι αγορές προεξοφλούν αύξηση επιτοκίων, αλλά προεξοφλούν ότι τα επιτόκια θα παραμείνουν σταθερά.
Ένας άλλος εξίσου σημαντικός λόγος είναι οι πωλήσεις αμερικανικών ομολόγων από την Ιαπωνία.
Κατά το πρώτο τρίμηνο του 2026, οι Ιάπωνες επενδυτές προχώρησαν στη μεγαλύτερη μείωση των θέσεων τους σε αμερικανικό χρέος των τελευταίων τεσσάρων ετών.
Παρά τις πωλήσεις αυτές, η Ιαπωνία παραμένει σταθερά ο μεγαλύτερος ξένος κάτοχος αμερικανικών ομολόγων στον κόσμο.
Η ανάγκη όμως για στήριξη του ιαπωνικού γεν είναι πολύ πιθανόν να αναγκάσουν το Υπουργείο Οικονομικών της Ιαπωνίας και τη Κεντρική Τράπεζα -BOJ- να συνεχίσουν να πουλούν αμερικανικά ομόλογα ώστε να αγοράσουν γεν και να αναχαιτίσουν τις πιέσεις του εθνικού νομίσματος. Επιπλέον, οι αυξημένες τιμές πετρελαίου επιβαρύνουν την Ιαπωνία, η οποία είναι καθαρός εισαγωγέας ενέργειας. Αυτό προκαλεί εισαγόμενο πληθωρισμό, αναγκάζοντας τη χώρα να αναζητήσει άμεση ρευστότητα πουλώντας αμερικανικά ομόλογα.
Επιπλέον, μετά τον τερματισμό της πολιτικής των αρνητικών επιτοκίων από την BOJ, οι αποδόσεις των ιαπωνικών κρατικών ομολόγων έχουν εκτιναχθεί στα υψηλότερα επίπεδα των τελευταίων δεκαετιών Αυτό ωθεί πολλούς Ιάπωνες θεσμικούς επενδυτές να επαναπατρίσουν τα κεφάλαιά τους για να επενδύσουν στην εγχώρια αγορά, κάτι που πολλές φορές συνεπάγεται την πώληση ξένων assets.
Το γεγονός ότι ο μεγαλύτερος πιστωτής των ΗΠΑ μειώνει τις αγορές του και αυξάνει τις πωλήσεις του προκαλεί αλυσιδωτές αντιδράσεις.
Καταρχάς, αυξάνονται οι αποδόσεις των αμερικανικών ομολόγων γεγονός που σημαίνει υψηλότερο κόστος δανεισμού για την αμερικανική κυβέρνηση.
Όσο η BOJ αυξάνει τα επιτόκια της, οι αποδόσεις των ιαπωνικών κρατικών ομολόγων ενισχύονται. Ταυτόχρονα, η Fed εξετάζει μειώσεις επιτοκίων. Επομένως καθώς το επιτοκιακό πλεονέκτημα του δολαρίου αρχίζει να μειώνεται βρισκόμαστε μπροστά στο ξετύλιγμα ενός γιγαντιαίου carry trade που λειτουργούσε για χρόνια και βασιζόταν στον δανεισμό φθηνού γεν για την αγορά αμερικανικών περιουσιακών στοιχείων υψηλότερης απόδοσης.
Αυτό που συμβαίνει τώρα λοιπόν είναι η αντίστροφη κίνηση λόγω της αλλαγής της νομισματικής πολιτικής.
Αποποίηση Ευθύνης: Το υλικό αυτό παρέχεται για πληροφοριακούς και μόνο σκοπούς. Σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να εκληφθεί ως προσφορά, συμβουλή ή προτροπή για την αγορά ή πώληση των αναφερόμενων προϊόντων. Παρόλο που οι πληροφορίες που περιέχονται βασίζονται σε πηγές που θεωρούνται αξιόπιστες, ουδεμία διασφάλιση δίνεται ότι είναι πλήρεις ή ακριβείς και δε θα πρέπει να εκλαμβάνονται ως τέτοιες.
