The Iranian economy was under pressure even before the US and Israel decided to declare war in the Islamic Republic. He was dealing with recession, galloping inflation And a monetary crisis. So he would expect amid war, but also a naval blockade to be completely bent.
However, as Bloomberg points out, it has not yet reached a point of collapse, as Donald Trump expected. The news network explains the conditions and how the Iranian economy stays alive.
Crisis began before war
The daily lives of Iranians had become increasingly difficult long before the American and Israeli attacks. Prices of basic goods had been launched, making it increasingly difficult to buy meat, eggs, rice, and other essentials. Many households were forced to change eating habits, replacing meat with cheaper products.
The main cause was the dramatic reduction in export revenue and foreign exchange inputs after the reinstatement of American sanctions during Donald Trump's first presidency. The lack of dollars led to a collapse of the rial and a large increase in import costs.
The economy shrunk by 1.5% in 2025, while the government was faced with massive social reactions when the new dip of the national currency sparked a wave of protests.
Majid Asgaripour/WANA (West Asia News Agency) via REUTERS
What a burden the war had on the situation
American and Israeli bombings caused damage to homes, hospitals, schools, energy installations, refineries, fuel warehouses and steelworks.
According to Tehran, only the first six weeks of operations caused financial losses of about $ 270 billion. — This year's GDP is approaching.
Thousands of businesses closed, many permanently, while economic activity virtually froze for weeks. The International Monetary Fund predicts that in 2026 the economy will shrink by another 6.1%, recording the biggest recession in decades.
At the same time, inflation surged to 77%, while the rial retreated to new historically low. The lack of liquidity has led more and more households to payments markets even for basic services or products of everyday use.
A million jobs lost
The human cost of the economic crisis is becoming increasingly visible. Iranian media estimate that at least a million jobs have been lost since the start of the war.
Applications for unemployment benefit are increasing constantly, while the United Nations Development Programme warns that another 4.1 million people may go below the international poverty line.
In other words, nearly one in twenty Iranians are in danger of being in extreme economic distress due to the conflict.
The blow of exclusion in the Straits of Hormuz
The biggest economic threat to Iran may come from the sea. Since mid-April, the American navy has been applying a blockade of ships heading for or leaving Iranian ports in the Persian Gulf, putting pressure on Tehran to reopen the Straits of Hormuz.
This development has drastically reduced exports of oil, petrochemical products and steel, depriving the country of valuable foreign currency revenue.
Production of crude oil declined in May to the lowest level in the last five years, while available exchange reserves are only sufficient for a few months of imports.
At the same time, import restrictions have created deficiencies in raw materials and commodities, affecting the food industry to processing.
ABEDIN TAHERKENAREH/EPA
The Internet became another victim
Στα προβλήματα προστέθηκε και το εκτεταμένο μπλακ άουτ στο διαδίκτυο που επέβαλε η κυβέρνηση. Για περίπου τρεις μήνες, η πλειονότητα των πολιτών είχε πρόσβαση μόνο σε κρατικά ελεγχόμενες πλατφόρμες και εσωτερικές υπηρεσίες. Επιχειρηματικοί φορείς εκτιμούν ότι οι περιορισμοί κόστιζαν στην οικονομία από 30 έως 40 εκατ. δολάρια ημερησίως.
Παρότι η πρόσβαση αποκαταστάθηκε σε μεγάλο βαθμό στα τέλη Μαΐου, πολλοί περιορισμοί εξακολουθούν να ισχύουν.
Γιατί δεν έχει καταρρεύσει η οικονομία
Το ερώτημα που απασχολεί αναλυτές και αγορές είναι γιατί η οικονομία εξακολουθεί να λειτουργεί. Η απάντηση βρίσκεται στην ιδιότυπη «οικονομία αντοχής» που έχει οικοδομήσει το Ιράν εδώ και δεκαετίες. Η χώρα έχει μάθει να λειτουργεί υπό κυρώσεις, εμπορικούς αποκλεισμούς και διεθνή απομόνωση. Αυτό είναι κάτι που ξεκάθαρα δεν το είχε υπολογίσει επαρκώς ο Τραμπ.
Έχει αναπτύξει πολύπλοκα δίκτυα εταιρειών-βιτρίνα για τη διεκπεραίωση συναλλαγών, χρησιμοποιεί σκιώδεις στόλους δεξαμενόπλοιων για εξαγωγές πετρελαίου και έχει αποκτήσει σημαντική εμπειρία στην παράκαμψη δυτικών περιορισμών.
Επιπλέον, πριν από τον πόλεμο πρόλαβε να αυξήσει σημαντικά τις εξαγωγές πετρελαίου και να επωφεληθεί από την άνοδο των διεθνών τιμών, δημιουργώντας ένα οικονομικό «μαξιλάρι» που συνεχίζει να προσφέρει ανάσες.
Παράλληλα, η κυβέρνηση έχει απαγορεύσει τις εξαγωγές πολλών βασικών προϊόντων, δίνοντας προτεραιότητα στην εγχώρια αγορά, ενώ στρέφεται όλο και περισσότερο σε εναλλακτικές εμπορικές διαδρομές μέσω Πακιστάν, Αφγανιστάν, Ρωσίας και Κίνας.
Η επόμενη μέρα θα είναι ακόμη πιο δύσκολη
Ακόμη και αν επιτευχθεί ειρηνευτική συμφωνία, η ανοικοδόμηση θα απαιτήσει χρόνια και τεράστιους πόρους.
Η Τεχεράνη ζητεί αποζημιώσεις για τις καταστροφές του πολέμου και παράλληλα επιδιώκει άρση των κυρώσεων ώστε να μπορέσει να επανενταχθεί πιο ομαλά στη διεθνή οικονομία. Ωστόσο, τίποτα δεν εγγυάται ότι αυτά τα αιτήματα θα γίνουν αποδεκτά.
Το μεγαλύτερο ερώτημα αφορά τελικά την κοινωνική αντοχή. Η οικονομική πίεση αυξάνει τον κίνδυνο νέων διαδηλώσεων, όμως προς το παρόν το καθεστώς φαίνεται να διατηρεί τον έλεγχο. Η κλίμακα των βομβαρδισμών έχει ενισχύσει τα αντιδυτικά αισθήματα στο εσωτερικό της χώρας, περιορίζοντας προσωρινά την πίεση προς την κυβέρνηση.
Το Ιράν βρίσκεται σήμερα σε μια λεπτή ισορροπία: αρκετά ισχυρό ώστε να αποφύγει την κατάρρευση, αλλά αρκετά πληγωμένο ώστε να γνωρίζει ότι κάθε επιπλέον μήνας πολέμου θα κάνει την ανάκαμψη δυσκολότερη και ακριβότερη.
preferred source on Google
To show more articles by Maritime in your searches easily and quickly, you must add the site to your preferred sources. You can do it by going Here..
