Many years ago, U.S. Barron’s had dethroned well-known fund manager Bill Gross from his throne «King of Bonds»The American administrator was for many years, perhaps decades, one of the most central forms in the bond sector, identified to a certain extent with the boom of the industry that began when Paul Volcker dissolved inflation in the 1970s. Being a co-founder of Pimco, Gross knew very well everything in the American and international bond market and every word of his could affect her in the blink of an eye. His successor, according to the American magazine, was Jeff Goodlach, head of DoubleLine Capital.
This option was quite reasonable as Goodlah also had very significant successes in the investment sector. It has been several years since then and these «posts» They don't make much sense anymore. But that doesn't mean that when Jeff Goodlach talks, we shouldn't listen to him, even if what he's saying sounds crazy, maybe even crazy. But let's get to the point.
Last Thursday, May 7, speaking on Bloomberg's television, he said his investment company is starting to prepare itself to deal with a possibility that could admittedly upset the American and perhaps the global bond market. The possibility to which it refers is that of restructuring US government debt.
According to the well-known administrator, his company moves on to changes in part of its bond portfolio (it has about $100 billion under management) in order to address this possibility, which could be activated if the American economy is in a state of recession. In this scenario, the US government could force long-term interest rate bond holders to exchange them with other lower ones.
In a hypothetical example he set, he said that this could include compulsory replacement of bonds at a nominal rate of 4% with other interest rates of 1% with the same maturity. This type of debt restructuring, which is linked to countries in Latin America and Africa which have permanent problems of failing to serve their debt, is rather inconceivable to the world's strongest economy.
According to Goodlah, such a decision could be triggered if the American economy falls into a state of strong economic recession, so public revenue would be critically affected and debt service would become practically impossible, as $31 trillion is a huge amount and its annual service costs are also too large.
There is no need to say that this would be a huge shock to the American and global bond market. As Bloomberg journalists pointed out, this would be a seismic event for the purchase of bonds.
For his part Goodlach said that this would cause a collapse in the bond market and the American public would from there face very significant difficulties in borrowing from international markets. This certainly does not upset Goodlach much, as he argues that this will solve the major American problem of overborrowing for which he has been ringing the alarm.
As expected, the White House and in particular Kevin Hasset, director of the National Economic Council, rushed to categorically deny this scenario. Speaking on Bloomberg television, he said that the Trump government believes in a strong fiscal policy and added that in a million years it will not do anything that reminds of a failure to repay debt.
It was certainly not possible to say anything else, even tomorrow morning if something like this had happened we would have found out immediately after the international internet. For the record, however, we must mention that Goodlach suggested that the chances of this happening are not much less than 30%, which does not sound very encouraging to us.
Λίγες μέρες νωρίτερα, την 4η Μαΐου, πάλι στο Bloomberg, ένα άρθρο γνώμης της Alison Schrager, η οποία ασχολείται με ζητήματα οικονομικού χαρακτήρα, καταπιάστηκε με την αγορά ομολόγων. Ο τίτλος του δεν άφηνε και πολλά περιθώρια για παρερμηνεία: «Προσοχή στην φούσκα – της αγοράς ομολόγων». Σύμφωνα με την αρθρογράφο, τα επιτόκια των αμερικανικών κρατικών ομολόγων μπορεί να μην φαίνονται πολύ υψηλά, κοντά στο 4,30% για τους τίτλους δεκαετούς διαρκείας, αλλά στην πραγματικότητα δεν είναι όσο υψηλά θα έπρεπε. Η Schrager ανέφερε πως αυτά τα επιτόκια είναι πολύ χαμηλά αν κάποιος λάβει υπόψη του το γεγονός πως το αμερικανικό δημόσιο χρέος είναι αυτή την περίοδο λίγο παραπάνω από το ακαθάριστο εθνικό προϊόν των ΗΠΑ.
Όπως επισήμανε, με τα στοιχεία της 31ης Μαρτίου, το αμερικανικό δημόσιο χρέος ανερχόταν στο 100,20% του αμερικανικού ΑΕΠ, ενώ με βάση τις τωρινές εκτιμήσεις για την εξέλιξη των πραγμάτων τα επόμενα χρόνια, το 2030 ο λόγος του δημοσίου χρέους προς το ΑΕΠ των ΗΠΑ θα έχει ανεβεί στο 107%, ξεπερνώντας το επίπεδο 106% που σημειώθηκε το 1946, αμέσως μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Η Schrager υποστήριξε πως οι τωρινές αποδόσεις των συγκεκριμένων ομολογιακών τίτλων δεν προσφέρουν στους κατόχους τους αρκετή προστασία από τους κινδύνους και κυρίως από τον πληθωρισμό, καθώς αυτή η απόδοση είναι μόλις 2% πάνω από το τωρινό επίπεδο του πληθωρισμού.
Η άποψη της Schrager είναι πως η δημογραφική βόμβα των ΗΠΑ στην οποία έχει αναφερθεί αρκετές φορές ο διευθύνων σύμβουλος της τράπεζας JPMorgan Τζέιμι Ντάιμον, αποτελεί έναν πολύ μεγάλο κίνδυνο, καθώς είναι προφανές πως στο άμεσο μέλλον δεν θα υπάρχουν αρκετοί πολίτες των ΗΠΑ για να αγοράσουν τα ομόλογα που θα εκδίδει το αμερικανικό υπουργείο οικονομικών για την κάλυψη των χρηματοδοτικών αναγκών του.
Κατά τις εκτιμήσεις της, οι διεθνείς επενδυτές που μέχρι τώρα καλύπτουν μεγάλο μέρος των εκδόσεων ομολόγων του αμερικανικού δημοσίου δεν έχουν πλέον την ίδια όρεξη για τους συγκεκριμένους τίτλους, καθώς δεν εμπιστεύονται πλέον το αμερικανικό δημόσιο στον ίδιο βαθμό με παλαιότερα, για προφανείς σε όλους μας λόγους.
Αυτό σημαίνει πως για να δελεάσει τους δυνητικούς αγοραστές, το αμερικανικό δημόσιο θα πρέπει να προσφέρει υψηλότερες αποδόσεις, την ίδια στιγμή που στη διεθνή αγορά ομολόγων υπάρχουν πολύ αξιόλογες επιλογές από κρατικά ομόλογα υψηλής ποιότητας, κυρίως από χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης όπως η Γερμανία.
Για να μην πολυλογούμε, η Schrager πολύ απλά υποστηρίζει πως οι αποδόσεις των αμερικανικών κρατικών ομολόγων δεν είναι αρκετές για να αποζημιώσουν τους κατόχους τους για τους κινδύνους που αναλαμβάνουν αγοράζοντάς τα. Εκτιμά δηλαδή πως είναι υπερτιμημένα, όπως ακριβώς και ο Τζεφ Γκούντλαχ, υποστηρίζοντας μάλιστα πως στην ουσία μπορεί να μιλάμε για μια φούσκα, πιο επικίνδυνη μάλιστα από αυτό που πολλοί αποκαλούν φούσκα των μετοχών και της Τεχνητής Νοημοσύνης.
Όπως όμως κάθε φούσκα, κανείς δεν μπορεί να είναι απολύτως σίγουρος πως υπάρχει μέχρι τη στιγμή που αυτή θα σκάσει. Έτσι και στην περίπτωση των ομολόγων του αμερικανικού δημοσίου, αν οι ανησυχίες ειδικών όπως ο Γκούντλαχ, η Schrager και αρκετοί ακόμα, έχουν βάση θα το μάθουμε μάλλον ξαφνικά.
Και σε μία τέτοια περίπτωση, οι συνέπειες θα είναι εξαιρετικά αρνητικές, όχι μόνο για τις παγκόσμιες αγορές ομολόγων αλλά και γενικότερα για όλο το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα. Ξέρουμε πως αυτό που αποκαλείται «μαύρος κύκνος» είναι ένα απρόβλεπτο γεγονός και στη συγκεκριμένη περίπτωση αρκετοί έχουν μας έχουν ήδη προειδοποιήσει σχετικά με τους κινδύνους από την κατάσταση της αγοράς ομολόγων.
Ακόμα όμως και αν ένα τέτοιο γεγονός δεν ανταποκρίνεται πλήρως στον ορισμό του φαινομένου, τα αποτελέσματά του θα είναι ακριβώς αυτά που περιμένει κανείς από έναν μαύρο κύκνο.
