In recent days the headlines of the largest European media have been denouncing that the Greek government «block» the 21st financial package against Russia. However, behind the thick titles there is a completely different reality. With Greek-owned shipping re-entering the Brussels target despite the legal movement of cargo in non-criminal third countries.
«There is no legal matter because all cargo deliveries comply with the European penalty framework. So you should ask yourself about the possible political motives of such targeting.» International lawyer Orestes Omran states features in Liberal.
In essence, the European Union is changing the rules for legal transfers from Russia to third countries to become extremely difficult. Behind this perception is the «hit» Russia's exports and the decline in revenues for Moscow. However, the Greek fleet is most affected, as China buys Russian energy, which it then supplies to third countries itself.
Greek shipowners are the largest players in tankers internationally. The transfer to third countries to date is legal. Any change in the regime will directly affect the competitiveness of Greek companies, but also European competitiveness, opening a window of opportunity for other countries to transfer Russian energy outside Europe.
The truth is that the relevant discussions took a postponement for July 23 after the objections of various countries, including Greece. Our country's objections focus on the proposal to ban the transport of Russian gas to third countries via European ships.
A proposal which sets out against the Greek fleet, which will lose a significant market share which will take over non-European competitors.
What are the new sanctions on?
The new package of sanctions against Russia is not about oil, it is about LNG and particularly the production of Yamal LNG. Yamal LNG is a huge unit of liquefied natural gas located at Sabetta Port, Yamal Peninsula in the Arctic Circle, on the territory of northwestern Siberia. The transport of LNG from these areas cannot be satisfied by conventional ships. Instead, it requires specialized icebreakers LNG Carriers. And in the case of Yamal LNG, most of the special Arc7 class ships are chartered by Russian company Novatek.
At the moment around the world there are only three companies that have such ships. It is Dynagas that is of Greek interest, the Japanese Mitsui O.S.K. Lines and the American Canadian Stonepeak / Seapeak. So if the transfer of LNG to third countries is banned on European ships, then the other two companies will take Dynagas' position.
In other words, cargo will continue to be transported from Russia to Russia. «third markets» For which there is no ban. It's just gonna change the transporter. Since the transport project will have gone into non-European hands. Meanwhile, when we are talking about transferring Russian LNG to third countries, we should be aware that there is already a sharp drop of -84% of LNG flows to Asian markets, mainly due to fears of Western sanctions.
So the ban will apply to a market that already shows signs of severe shrinkage. So it can easily be concluded that all this is done to hurt Greek-owned shipping. Which has been the target of Brussels for many years.
Yamal LNG loads normally come to EU
The paradox is that all this is planned, at a time when at present 97% of the LNG loads from Yamal, according to an analysis by the Kpler house, end up in the countries of the European Union itself.
136 of the 140 consignments of Russian LNG launched by the Arctic Circle, within the first half of 2026, were delivered to European ports, such as Zeebrugge in Belgium and Dunkerque and Montoir in France. With the total income of Moscow going beyond $6.8 billion. That is to say, there is so much fuss that it focuses on the crossing of Greek-owned shipping for 3% of Yamal LNG's production, when France remains the largest buyer of Russian LNG, having received in the first half of 2026 51 cargoes, with around 3.7 million tonnes, Belgium second in line, with 37 loads, around 2.9 million tonnes and Spain third, with 34 cargoes, about 2.7 million tonnes.
Who's actually being punished? Russia or Greece?
In other words, Brussels intends to punish «Transport» 3% of the production of Yamal LNG, which is Greek-owned shipping, but not «end user» 97% of the corresponding production, i.e. other European countries.
Forgetting that EU shipping, which is mainly Greek, accounts for more than 34% of the global fleet in terms of total capacity in all categories of ships. More than twice the EU's participation in global GDP, which is 15%. In other words, European and Greek shipping has more than twice the economic displacement compared to the corresponding industrial and productive ones. And yet it is thrown.
As an unnamed official told Reuters, Europe should not end up granting entire sectors of economic activity or market shares to non-Community players as an involuntary consequence of its own sanctions policy. While stressing that sanctions should erode Russia's economic capacity, they should not offer strategic benefits to third parties at the expense of the European Union.
Άλλωστε οι κυρώσεις κατά της Μόσχας στην ουσία μπορεί να είναι επιτυχημένες μόνο όταν μειώνουν δραστικά τα έσοδα της Ρωσίας, όταν δεν αφήνουν εύκολα «παραθυράκια» (μέσω Κίνας ή άλλες μη ευρωπαϊκών χωρών) ώστε να παρακαμφθούν και όταν εφαρμόζονται από μια ευρεία συμμαχία χωρών πάνω σε ένα μεγάλο φάσμα οικονομικών δραστηριοτήτων.Σε διαφορετική περίπτωση εξυπηρετούν άλλα συμφέροντα, χωρίς να πετυχαίνουν τον κεντρικό ευρωπαϊκό πολιτικό στόχο που δεν είναι άλλος από την οικονομική αποδυνάμωση της ρωσικής πολεμικής μηχανής.
To Liberal απευθύνθηκε σε δύο ανθρώπους της αγοράς προκειμένου να μιλήσουν για την στοχοποίηση της ελληνικής ναυτιλίας.
Δημήτρης Πατρίκιος, επικεφαλής Ελλάδας και Med Cluster στην V. Ships και την INTERTANKO
«Η Ελλάδα δεν αμφισβήτησε συνολικά την ανάγκη άσκησης πίεσης στη Ρωσία. Η ένστασή της αφορούσε συγκεκριμένη πρόβλεψη του 21ου πακέτου κυρώσεων, η οποία θα περιόριζε τη μεταφορά ρωσικού LNG προς τρίτες χώρες από ευρωπαϊκές ναυτιλιακές επιχειρήσεις.
Η ελληνική θέση είναι ότι μια τέτοια απαγόρευση δεν θα σταματούσε κατ’ ανάγκη τη διακίνηση του ρωσικού LNG. Είναι πιθανότερο ότι το έργο θα μεταφερόταν σε πλοιοκτήτες και εταιρείες εκτός ΕΕ, κυρίως από την Κίνα, την Ιαπωνία ή άλλες ασιατικές χώρες.
Με άλλα λόγια, η Ρωσία θα μπορούσε να συνεχίσει να εξάγει LNG, αλλά η ευρωπαϊκή ναυτιλία θα έχανε το μεταφορικό έργο. Αυτό θα σήμαινε ότι η κύρωση θα προκαλούσε άμεση ζημία σε ευρωπαϊκές εταιρείες χωρίς αντίστοιχη ή επαρκή μείωση των ρωσικών εσόδων.
Η Ελλάδα είναι μία από τις σημαντικότερες δυνάμεις παγκοσμίως στη μεταφορά LNG και ανταγωνίζεται άμεσα στόλους από την Ιαπωνία, την Κίνα και τις ΗΠΑ. Η ελληνική κυβέρνηση υποστήριξε ότι οι κυρώσεις πρέπει να είναι προσεκτικά στοχευμένες, ώστε να πλήττουν τη ρωσική οικονομία και όχι να δημιουργούν στρατηγικά πλεονεκτήματα για μη ευρωπαϊκούς ανταγωνιστές.
Το 21ο πακέτο περιλαμβάνει ευρύτερα μέτρα κατά ρωσικών τραπεζών, δικτύων κρυπτονομισμάτων, παραγωγής μη επανδρωμένων συστημάτων, εμπόρων πετρελαίου και διυλιστηρίων. Ωστόσο, επειδή οι ευρωπαϊκές κυρώσεις απαιτούν ομοφωνία, οι αντιρρήσεις της Ελλάδας, της Αυστρίας και άλλων κρατών οδήγησαν στην προσωρινή αναβολή της απόφασης.
Οι Βρυξέλλες οδηγούνται σε αυτές τις κινήσεις επειδή επιδιώκουν να μειώσουν τα έσοδα που χρηματοδοτούν τη ρωσική πολεμική οικονομία και να περιορίσουν τη δυνατότητα της Μόσχας να διαθέτει πετρέλαιο και φυσικό αέριο στις διεθνείς αγορές.
Η πολιτική λογική είναι κατανοητή. Το ζήτημα είναι η αποτελεσματικότητα της εφαρμογής.
Μια κύρωση είναι επιτυχημένη όταν:
- μειώνει μετρήσιμα τα έσοδα της Ρωσίας,
- δεν μπορεί εύκολα να παρακαμφθεί,
- εφαρμόζεται από ευρύ συνασπισμό χωρών,
- και δεν μεταφέρει απλώς την οικονομική δραστηριότητα από ευρωπαϊκές σε κινεζικές ή άλλες μη ευρωπαϊκές επιχειρήσεις.
Εάν επιβάλλεται μόνο από την ΕΕ, ενώ άλλες μεγάλες ναυτιλιακές δυνάμεις δεν συμμετέχουν, υπάρχει σοβαρός κίνδυνος το κενό να καλυφθεί άμεσα από ανταγωνιστές. Η Ελλάδα, επομένως, δεν υποστήριξε ότι δεν πρέπει να υπάρχουν κυρώσεις. Υποστήριξε ότι πρέπει να είναι στοχευμένες, εφαρμόσιμες και να μην υπονομεύουν τη στρατηγική θέση της ευρωπαϊκής ναυτιλίας.
Το κοινό στοιχείο τόσο στο ETS όσο και στις κυρώσεις είναι η απουσία ενός πραγματικά παγκόσμιου πλαισίου και μια Ευρωπαϊκής πολιτικής που θα προστατεύει την ανταγωνιστικότητα των Ευρωπαϊκών και κατ’ επέκταση Ελληνικών ναυτιλιακών εταιριών.
Η ναυτιλία είναι διεθνής δραστηριότητα. Περιφερειακοί κανόνες μπορούν να λειτουργήσουν μόνο όταν σχεδιάζονται με τρόπο που αποτρέπει τη διαρροή άνθρακα (carbon leakage), τη μεταφορά επιχειρηματικής δραστηριότητας και την απώλεια ανταγωνιστικότητας.
Η Ευρώπη επιδιώκει την πράσινη μετάβαση και την οικονομική πίεση προς τη Ρωσία. Πρέπει όμως να εξετάζει όχι μόνο την πρόθεση κάθε μέτρου, αλλά και το πραγματικό τελικό του αποτέλεσμα στην Ευρωπαϊκή οικονομία και επιχειρήσεις και την διεθνή ανταγωνιστικότητα τους.
Διαφορετικά, υπάρχει ο κίνδυνος να περιορίζεται η ευρωπαϊκή ναυτιλία, ενώ το ίδιο μεταφορικό έργο, οι ίδιες εκπομπές και οι ίδιες ενεργειακές ροές μεταφέρονται απλώς σε ανταγωνιστές εκτός Ευρώπης.
Δεν χρειάζεται να πυροβολούμε τα πόδια μας για να χορεύουν οι άλλοι».
Ορέστης Ομράν, διεθνής δικηγόρος- πρόεδρος του Synergia
«Το ελληνικό μπλόκο στο 21ο πακέτο κυρώσεων δεν συνιστά αμφισβήτηση της ευρωπαϊκής πολιτικής απέναντι στη Ρωσία. Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει ήδη εγκρίνει είκοσι διαδοχικά πακέτα κυρώσεων με την ομόφωνη στήριξη των κρατών-μελών, επιδιώκοντας να περιορίσει τις οικονομικές δυνατότητες της Μόσχας και να ενισχύσει την πίεση για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Η επιμονή των Βρυξελλών για νέα μέτρα εντάσσεται ακριβώς σε αυτή τη λογική: όσο η σύγκρουση συνεχίζεται, η ΕΕ αναζητά τρόπους να κλείσει τα κενά των υφιστάμενων κυρώσεων και να περιορίσει περαιτέρω τις πηγές εσόδων της Ρωσίας. Ωστόσο, η συζήτηση γύρω από το 21ο πακέτο ανέδειξε και μια λιγότερο προβεβλημένη διάσταση της ευρωπαϊκής πολιτικής. Οι ενστάσεις που διατυπώθηκαν δεν προήλθαν μόνο από την Ελλάδα, αλλά και από άλλα κράτη-μέλη, αποκαλύπτοντας ότι η ευρωπαϊκή συναίνεση γίνεται ολοένα δυσκολότερη όσο οι κυρώσεις επεκτείνονται σε τομείς που επηρεάζουν άμεσα ζωτικά οικονομικά συμφέροντα.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η ελληνική στάση δεν μπορεί να θεωρηθεί παράλογη. Η Αθήνα υποστηρίζει ότι οι προτεινόμενοι περιορισμοί στη μεταφορά ρωσικού LNG προς τρίτες χώρες ενδέχεται να πλήξουν δυσανάλογα τον ελληνικό και ευρωπαϊκό ναυτιλιακό κλάδο μεταφέροντας δραστηριότητες και μερίδια αγοράς σε ανταγωνιστές εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης, χωρίς αντίστοιχο πλήγμα για τη ρωσική οικονομία.
Η ουσία του ζητήματος δεν βρίσκεται στο αν πρέπει να συνεχιστεί η πίεση προς τη Μόσχα, αλλά στο κατά πόσο οι νέες κυρώσεις εξακολουθούν να υπηρετούν αποτελεσματικά αυτόν τον σκοπό. Η ελληνική παρέμβαση επαναφέρει μια εύλογη αρχή στο ευρωπαϊκό τραπέζι: οι κυρώσεις οφείλουν να επιβαρύνουν πρωτίστως εκείνον στον οποίο απευθύνονται. Σε διαφορετική περίπτωση, η Ευρώπη κινδυνεύει να μετατρέψει ένα εργαλείο γεωπολιτικής πίεσης σε παράγοντα υπονόμευσης της δικής της ανταγωνιστικότητας».
