The France It must limit its costs to reassure the markets. But he must also respond to a society that calls for more support for accuracy, better schools and operational public services.
As difficult as it is to reconcile these requirements, investors raise its loan account, narrowing even more room for solutions.
This is the real message behind the 5% overrun in the French ten-year bond performance, for the first time since 2002. The market re-evaluates the ability of the Eurozone's second largest economy to manage debt, political instability and social discontent at the same time.
The most worrying element is in comparison with Germany. The additional return that investors require to keep French instead of German ten-year debt reached Wednesday to 159.4 basis points, at the highest level of 15 years, according to Bloomberg.
France is now paying an increasing premium for political and fiscal uncertainty.
Spread reveals mistrust
The rise in yields is not just about Paris. The Cough oil and natural gas strengthen inflationary pressures and more widely burden the European bond market.
On Wednesday, Brent negotiated over $110 a barrel, while European gas future contracts were reinforced by about 4%, according to Bloomberg.
But the enlargement of the French-German spread shows that investors require additional compensation especially for the French report. They are not enough for the return they ask of a safer European borrower.
Spread increased intra-sessionally to six base points, approaching 160. The common currency was also pressured, retreating up to 0.2%, to $1,1214.
Puja Kumra, a strategic interest rate analyst at Toronto Dominion Bank, estimates that spreads will remain under pressure as budget votes approach. It warns, in fact, that even if it is approved, concerns about fiscal impairment and political fragmentation will remain.
Ένας προϋπολογισμός, δύο αντίθετες απαιτήσεις
Η κυβέρνηση του Σεμπαστιάν Λεκορνί επιδιώκει περικοπές 54 δισ. ευρώ στον προϋπολογισμό του 2027, σύμφωνα με το CNBC.
Η πίεση για προσαρμογή είναι ισχυρή. Η Γαλλία βρίσκεται σε ευρωπαϊκή διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος, με δημόσιο χρέος περίπου 119% του ΑΕΠ στο δεύτερο τρίμηνο του έτους και ανάγκη να επαναφέρει το έλλειμμά της προς το ευρωπαϊκό όριο του 3%.
Στους δρόμους, όμως, τα αιτήματα κινούνται στην αντίθετη κατεύθυνση: περισσότερες δαπάνες για την εκπαίδευση, προστασία της αγοραστικής δύναμης και παρεμβάσεις στο κόστος ζωής.
Οι κινητοποιήσεις ξεκίνησαν από μαθητές που διαμαρτύρονταν για τις συνθήκες στα σχολεία, τις ελλείψεις εκπαιδευτικών και τις προοπτικές τους. Στη συνέχεια διευρύνθηκαν, συγκεντρώνοντας διαφορετικές κοινωνικές ομάδες.
Η Γαλλία έχει να αντιμετωπίσει έναν συνδυασμό κοινωνικής εξέγερσης, πολιτικής αδράνειας και οικονομικής κρίσης. Οι ταραχές του Σαββατοκύριακου, με περίπου 2.400 συλλήψεις και ζημιές εκατοντάδων εκατομμυρίων, προστέθηκαν σε εβδομάδες έντασης. Νέες διαδηλώσεις προγραμματίζονται για το επόμενο Σαββατοκύριακο και συνδικάτα σχεδιάζουν απεργίες τον Νοέμβριο.
Κάθε προσπάθεια δημοσιονομικής αυστηροποίησης κινδυνεύει επομένως να συναντήσει ισχυρότερη κοινωνική αντίσταση. Κάθε υποχώρηση, από την άλλη, μπορεί να ενισχύσει τη δυσπιστία των αγορών.
Το 49.3 μπορεί να περάσει τον προϋπολογισμό. Με πολιτικό κόστος
Ο υπουργός Οικονομικών Ρολάν Λεσκίρ δήλωσε την Τετάρτη στο RTL ότι η κυβέρνηση διαθέτει τα εργαλεία για να εξασφαλίσει την έγκριση του προϋπολογισμού, εάν δεν επιτευχθεί κοινοβουλευτική συμφωνία.
Μεταξύ αυτών ανέφερε το άρθρο 49.3 του Συντάγματος, που επιτρέπει την υιοθέτηση νομοσχεδίου χωρίς ψηφοφορία στην Εθνοσυνέλευση, εκθέτοντας παράλληλα την κυβέρνηση στον κίνδυνο πρότασης δυσπιστίας.
Η δυνατότητα αυτή προσφέρει θεσμική διέξοδο από την εμπλοκή. Δεν δημιουργεί όμως την πολιτική συναίνεση που λείπει.
Προηγούμενες κυβερνήσεις ανατράπηκαν όταν οι διαφωνίες για τις δαπάνες κορυφώθηκαν. Μια νέα επιβολή του προϋπολογισμού μπορεί να εξασφαλίσει την τυπική υιοθέτησή του, αλλά να επιβαρύνει τη σχέση κυβέρνησης, κοινοβουλίου και κοινωνίας.
Για τους επενδυτές, το κρίσιμο ερώτημα είναι εάν οι αποφάσεις θα εφαρμοστούν και θα διατηρηθούν πέρα από την επόμενη πολιτική κρίση.
Πώς ο ακριβός δανεισμός στενεύει την έξοδο
Η άνοδος της απόδοσης του δεκαετούς δεν σημαίνει ότι ολόκληρο το γαλλικό χρέος ανατιμολογείται αμέσως στο 5%. Το υφιστάμενο χρέος διατηρεί τους όρους του μέχρι τη λήξη του.
Η επιβάρυνση περνά σταδιακά στον προϋπολογισμό, καθώς το Δημόσιο εκδίδει νέο χρέος και αναχρηματοδοτεί παλαιότερες υποχρεώσεις.
Η κλίμακα, ωστόσο, είναι μεγάλη. Σύμφωνα με αναλυτές που επικαλείται το CNN, η Γαλλία θα χρειαστεί να εκδώσει ποσό-ρεκόρ 340 δισ. ευρώ σε μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα ομόλογα το 2027.
Ενδεικτικά, μία επιπλέον ποσοστιαία μονάδα επιτοκίου σε εκδόσεις αυτού του ύψους θα αντιστοιχούσε σε περίπου 3,4 δισ. ευρώ πρόσθετων ετήσιων τόκων, εάν εφαρμοζόταν ομοιόμορφα σε όλο το ποσό. Δεν αποτελεί πρόβλεψη του τελικού κόστους, αλλά αποτυπώνει πόσο σημαντικές είναι ακόμη και σχετικά μικρές μεταβολές επιτοκίων για έναν τόσο μεγάλο δανειολήπτη.
Περισσότεροι τόκοι σημαίνουν λιγότερο χώρο για δημόσιες υπηρεσίες, επενδύσεις ή ανακούφιση από την ακρίβεια. Έτσι ο χρηματοπιστωτικός λογαριασμός μπορεί να τροφοδοτήσει την κοινωνική πίεση που αρχικά συνέβαλε στην αύξησή του.
Οι εκλογές δεν εγγυώνται το τέλος της αβεβαιότητας
Οι προεδρικές εκλογές της άνοιξης του 2027 προσθέτουν έναν ακόμη ορίζοντα αβεβαιότητας.
Ο διευθύνων σύμβουλος της Deutsche Bank, Κρίστιαν Ζέβινγκ, ανέδειξε την Τετάρτη τη δημοσιονομική και πολιτική αστάθεια της Γαλλίας ως λόγο ανησυχίας, εκτιμώντας ότι η μεταβλητότητα μπορεί να συνεχιστεί μέχρι τις κάλπες.
Η Μαρίν Λεπέν, που προηγείται στις δημοσκοπήσεις, έχει υποσχεθεί μείωση του ελλείμματος κάτω από το 3% μέσα σε 18 μήνες από την εκλογή της. Η αξιοπιστία των εξοικονομήσεων που προτείνει αμφισβητείται από επικριτές της. Η δεύτερη θέση είναι μία κούρσα για τρεις. Η Oxford Economics προειδοποιεί ότι ο πολιτικός κατακερματισμός μπορεί να διατηρηθεί και μετά τις εκλογές, παρατείνοντας την αβεβαιότητα και επιβαρύνοντας την εμπιστοσύνη και την εγχώρια ζήτηση.
Η αγορά αναζητεί επομένως περισσότερα από έναν προϋπολογισμό ή έναν νέο πρόεδρο: μια πειστική διαδρομή σταθεροποίησης του χρέους, με κυβέρνηση ικανή να την εφαρμόσει.
Μέχρι να διαφανεί αυτή η διαδρομή, η Γαλλία παραμένει εγκλωβισμένη στον ίδιο κύκλο: η κοινωνική πίεση δυσκολεύει τη δημοσιονομική προσαρμογή, η αβεβαιότητα ακριβαίνει τον δανεισμό και ο ακριβότερος δανεισμός κάνει τις επόμενες αποφάσεις ακόμη πιο επώδυνες.
preferred source on Google
To show more articles by Maritime in your searches easily and quickly, you must add the site to your preferred sources. You can do it by going Here..
