Η Γαλλία πρέπει να περιορίσει τις δαπάνες της για να καθησυχάσει τις αγορές. Πρέπει όμως και να απαντήσει σε μια κοινωνία που ζητεί περισσότερη στήριξη απέναντι στην ακρίβεια, καλύτερα σχολεία και λειτουργικές δημόσιες υπηρεσίες.
Όσο δυσκολεύεται να συμβιβάσει αυτές τις απαιτήσεις, οι επενδυτές ανεβάζουν τον λογαριασμό του δανεισμού της, περιορίζοντας ακόμη περισσότερο τα περιθώρια για λύσεις.
Αυτό είναι το πραγματικό μήνυμα πίσω από την υπέρβαση του 5% στην απόδοση του γαλλικού δεκαετούς ομολόγου, για πρώτη φορά από το 2002. Η αγορά επανεκτιμά την ικανότητα της δεύτερης μεγαλύτερης οικονομίας της Ευρωζώνης να διαχειριστεί ταυτόχρονα το χρέος, την πολιτική της αστάθεια και την κοινωνική δυσαρέσκεια.
Το πιο ανησυχητικό στοιχείο βρίσκεται στη σύγκριση με τη Γερμανία. Η πρόσθετη απόδοση που απαιτούν οι επενδυτές για να κρατήσουν γαλλικό αντί γερμανικού δεκαετούς χρέους έφθασε την Τετάρτη έως τις 159,4 μονάδες βάσης, στο υψηλότερο επίπεδο 15 ετών, σύμφωνα με το Bloomberg.
Η Γαλλία πληρώνει πλέον ένα αυξανόμενο ασφάλιστρο πολιτικής και δημοσιονομικής αβεβαιότητας.
Το spread αποκαλύπτει τη δυσπιστία
Η άνοδος των αποδόσεων δεν αφορά αποκλειστικά το Παρίσι. Το τσουχτερό πετρέλαιο και φυσικό αέριο ενισχύουν τις πληθωριστικές πιέσεις και επιβαρύνουν ευρύτερα την ευρωπαϊκή αγορά ομολόγων.
Την Τετάρτη, το Brent διαπραγματευόταν πάνω από τα 110 δολάρια το βαρέλι, ενώ τα ευρωπαϊκά προθεσμιακά συμβόλαια φυσικού αερίου ενισχύονταν περίπου 4%, σύμφωνα με το Bloomberg.
Η διεύρυνση όμως του γαλλογερμανικού spread δείχνει ότι οι επενδυτές απαιτούν πρόσθετη αποζημίωση ειδικά για τη γαλλική έκθεση. Δεν αρκούνται στην απόδοση που ζητούν από έναν ασφαλέστερο ευρωπαϊκό δανειολήπτη.
Το spread αυξήθηκε ενδοσυνεδριακά έως έξι μονάδες βάσης, προσεγγίζοντας τις 160. Το κοινό νόμισμα δέχθηκε επίσης πίεση, υποχωρώντας έως 0,2%, στα 1,1214 δολάρια.
Η Πούτζα Κούμρα, στρατηγική αναλύτρια επιτοκίων στην Toronto Dominion Bank, εκτιμά ότι τα spreads θα παραμείνουν υπό πίεση καθώς πλησιάζουν οι ψηφοφορίες για τον προϋπολογισμό. Προειδοποιεί, μάλιστα, ότι ακόμη και εάν αυτός εγκριθεί, οι ανησυχίες για τη δημοσιονομική δυσλειτουργία και τον πολιτικό κατακερματισμό θα παραμείνουν.
Ένας προϋπολογισμός, δύο αντίθετες απαιτήσεις
Η κυβέρνηση του Σεμπαστιάν Λεκορνί επιδιώκει περικοπές 54 δισ. ευρώ στον προϋπολογισμό του 2027, σύμφωνα με το CNBC.
Η πίεση για προσαρμογή είναι ισχυρή. Η Γαλλία βρίσκεται σε ευρωπαϊκή διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος, με δημόσιο χρέος περίπου 119% του ΑΕΠ στο δεύτερο τρίμηνο του έτους και ανάγκη να επαναφέρει το έλλειμμά της προς το ευρωπαϊκό όριο του 3%.
Στους δρόμους, όμως, τα αιτήματα κινούνται στην αντίθετη κατεύθυνση: περισσότερες δαπάνες για την εκπαίδευση, προστασία της αγοραστικής δύναμης και παρεμβάσεις στο κόστος ζωής.
Οι κινητοποιήσεις ξεκίνησαν από μαθητές που διαμαρτύρονταν για τις συνθήκες στα σχολεία, τις ελλείψεις εκπαιδευτικών και τις προοπτικές τους. Στη συνέχεια διευρύνθηκαν, συγκεντρώνοντας διαφορετικές κοινωνικές ομάδες.
Η Γαλλία έχει να αντιμετωπίσει έναν συνδυασμό κοινωνικής εξέγερσης, πολιτικής αδράνειας και οικονομικής κρίσης. Οι ταραχές του Σαββατοκύριακου, με περίπου 2.400 συλλήψεις και ζημιές εκατοντάδων εκατομμυρίων, προστέθηκαν σε εβδομάδες έντασης. Νέες διαδηλώσεις προγραμματίζονται για το επόμενο Σαββατοκύριακο και συνδικάτα σχεδιάζουν απεργίες τον Νοέμβριο.
Κάθε προσπάθεια δημοσιονομικής αυστηροποίησης κινδυνεύει επομένως να συναντήσει ισχυρότερη κοινωνική αντίσταση. Κάθε υποχώρηση, από την άλλη, μπορεί να ενισχύσει τη δυσπιστία των αγορών.
Το 49.3 μπορεί να περάσει τον προϋπολογισμό. Με πολιτικό κόστος
Ο υπουργός Οικονομικών Ρολάν Λεσκίρ δήλωσε την Τετάρτη στο RTL ότι η κυβέρνηση διαθέτει τα εργαλεία για να εξασφαλίσει την έγκριση του προϋπολογισμού, εάν δεν επιτευχθεί κοινοβουλευτική συμφωνία.
Μεταξύ αυτών ανέφερε το άρθρο 49.3 του Συντάγματος, που επιτρέπει την υιοθέτηση νομοσχεδίου χωρίς ψηφοφορία στην Εθνοσυνέλευση, εκθέτοντας παράλληλα την κυβέρνηση στον κίνδυνο πρότασης δυσπιστίας.
Η δυνατότητα αυτή προσφέρει θεσμική διέξοδο από την εμπλοκή. Δεν δημιουργεί όμως την πολιτική συναίνεση που λείπει.
Προηγούμενες κυβερνήσεις ανατράπηκαν όταν οι διαφωνίες για τις δαπάνες κορυφώθηκαν. Μια νέα επιβολή του προϋπολογισμού μπορεί να εξασφαλίσει την τυπική υιοθέτησή του, αλλά να επιβαρύνει τη σχέση κυβέρνησης, κοινοβουλίου και κοινωνίας.
Για τους επενδυτές, το κρίσιμο ερώτημα είναι εάν οι αποφάσεις θα εφαρμοστούν και θα διατηρηθούν πέρα από την επόμενη πολιτική κρίση.
Πώς ο ακριβός δανεισμός στενεύει την έξοδο
Η άνοδος της απόδοσης του δεκαετούς δεν σημαίνει ότι ολόκληρο το γαλλικό χρέος ανατιμολογείται αμέσως στο 5%. Το υφιστάμενο χρέος διατηρεί τους όρους του μέχρι τη λήξη του.
Η επιβάρυνση περνά σταδιακά στον προϋπολογισμό, καθώς το Δημόσιο εκδίδει νέο χρέος και αναχρηματοδοτεί παλαιότερες υποχρεώσεις.
Η κλίμακα, ωστόσο, είναι μεγάλη. Σύμφωνα με αναλυτές που επικαλείται το CNN, η Γαλλία θα χρειαστεί να εκδώσει ποσό-ρεκόρ 340 δισ. ευρώ σε μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα ομόλογα το 2027.
Ενδεικτικά, μία επιπλέον ποσοστιαία μονάδα επιτοκίου σε εκδόσεις αυτού του ύψους θα αντιστοιχούσε σε περίπου 3,4 δισ. ευρώ πρόσθετων ετήσιων τόκων, εάν εφαρμοζόταν ομοιόμορφα σε όλο το ποσό. Δεν αποτελεί πρόβλεψη του τελικού κόστους, αλλά αποτυπώνει πόσο σημαντικές είναι ακόμη και σχετικά μικρές μεταβολές επιτοκίων για έναν τόσο μεγάλο δανειολήπτη.
Περισσότεροι τόκοι σημαίνουν λιγότερο χώρο για δημόσιες υπηρεσίες, επενδύσεις ή ανακούφιση από την ακρίβεια. Έτσι ο χρηματοπιστωτικός λογαριασμός μπορεί να τροφοδοτήσει την κοινωνική πίεση που αρχικά συνέβαλε στην αύξησή του.
Οι εκλογές δεν εγγυώνται το τέλος της αβεβαιότητας
Οι προεδρικές εκλογές της άνοιξης του 2027 προσθέτουν έναν ακόμη ορίζοντα αβεβαιότητας.
Ο διευθύνων σύμβουλος της Deutsche Bank, Κρίστιαν Ζέβινγκ, ανέδειξε την Τετάρτη τη δημοσιονομική και πολιτική αστάθεια της Γαλλίας ως λόγο ανησυχίας, εκτιμώντας ότι η μεταβλητότητα μπορεί να συνεχιστεί μέχρι τις κάλπες.
Η Μαρίν Λεπέν, που προηγείται στις δημοσκοπήσεις, έχει υποσχεθεί μείωση του ελλείμματος κάτω από το 3% μέσα σε 18 μήνες από την εκλογή της. Η αξιοπιστία των εξοικονομήσεων που προτείνει αμφισβητείται από επικριτές της. Η δεύτερη θέση είναι μία κούρσα για τρεις. Η Oxford Economics προειδοποιεί ότι ο πολιτικός κατακερματισμός μπορεί να διατηρηθεί και μετά τις εκλογές, παρατείνοντας την αβεβαιότητα και επιβαρύνοντας την εμπιστοσύνη και την εγχώρια ζήτηση.
Η αγορά αναζητεί επομένως περισσότερα από έναν προϋπολογισμό ή έναν νέο πρόεδρο: μια πειστική διαδρομή σταθεροποίησης του χρέους, με κυβέρνηση ικανή να την εφαρμόσει.
Μέχρι να διαφανεί αυτή η διαδρομή, η Γαλλία παραμένει εγκλωβισμένη στον ίδιο κύκλο: η κοινωνική πίεση δυσκολεύει τη δημοσιονομική προσαρμογή, η αβεβαιότητα ακριβαίνει τον δανεισμό και ο ακριβότερος δανεισμός κάνει τις επόμενες αποφάσεις ακόμη πιο επώδυνες.
Προτιμώμενη πηγή στην Google
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
