Apparently, 5% of May inflation is shocking. But also shocking is the fact that with 5% inflation, mainly due to increases in fuel, the consumption of petrol not only did not fall but rose 2%. That is, everyone complains about the accuracy, but once the price of a product increases automatically and its consumption increases. Opper, we'll forget what we knew. A third of households in the country after 20th have no money to pass, but the new car market made a new leap in May with an increase of 3.6%. Where are you going with this again?
You will say that the increase in fuel consumption is partly justified by the start of the tourist season. The streets were filled with tourist buses and vans. Agreed, but the purchase of new cars is justified? Oh, the heroic refusal of cherry trees to fall below 5 euros? It was a mess when they first appeared at 18 and 20 euros a kilo, but no one comments on the fact that the talisman proved to be their... red line. And if oil is an inflexible cost for the professional, cherry is not for the folk walker. He can go to apricots or peaches if his cherries look expensive.
The thing, after all, is simple within its complexity. Greek inflation insists, even where the free market operates seamlessly, because there are buyers. In the refineries, the tripartite trades in supermarkets or the energy market, perhaps the government will not do what it needs to do, not open the market sufficiently or make checks for speculation. But in popular and restaurant competition also works there prices «sitting» Right where they find clients.
To eat a couple in central Athens with hundreds of shops next to each other, it takes at least 60 euros without bottled wine. When the tables are full - and if the TV shopkeepers say they're going to lock up - it means there's a clientele willing to pay 30 euros a person. There is no speculation there, everyone sells at will and the market regulates more shop can stand and which is empty.
Το ίδιο και στην λαϊκή, όπου τα νωπά έχουν πάρει την ανηφόρα. Οι λαϊκατζήδες παίζουν τον ανταγωνισμό στα δάκτυλα. Στις 8 το πρωί το μαρούλι πουλιέται 0,75 το τεμάχιο, στις 11 κατεβαίνει στα 0,50, στη 13:30 το μεσημέρι παίρνεις τρία μαρούλια στο ευρώ. Ο παραγωγός ή ο έμπορος πρέπει να ξεπουλήσει, την άλλη μέρα δεν μπορεί να παρουσιάσει μαραμένα μαρούλια. Γιατί όμως δεν πουλά από το πρωί 3 κομμάτια στο ευρώ; Μα διότι ξέρει ότι υπάρχει πελατεία που θα πληρώσει 0,75 το ένα.
Αυτή η λεγόμενη «ταχύτητα μετάδοσης» των αυξήσεων, που στην Ελλάδα είναι από τις υψηλότερες στην Ευρώπη, βρίσκει άσφαλτο και γκαζώνει. Δεν ξέρω αν αυτή η άσφαλτος είναι μαύρο χρήμα ή κρατικά επιδόματα που χορηγούνται αβέρτα, πάντως δίπλα στο νοικοκυριό που πιέζεται υπάρχει άλλο ένα που έχει (σχεδόν αδικαιολόγητη) ρευστότητα. Ξέρετε ότι στους μεγάλους φούρνους με τα πολλά είδη ψωμιού στη βιτρίνα τους, το 50% των πελατών αγοράζουν απλό λευκό ή χωριάτικο με 1,10 τα 350 γραμμάρια, αλλά υπάρχει κι άλλο ένα 50% των πελατών που παίρνουν προζυμένιο ή ολικής με μέση τιμή τα 5-6 ευρώ το κιλό; Κάτι γίνεται εδώ, αλλά τι;
