Feeding affects the development of potato farming, the formation and growth of tubers, as well as their final quality. The nutritional needs of the crop, however, change depending on the planting season, the development stage and the soil condition.
At this time there are spring plantings that are already in advanced stages and newer summer plantings, some of which are at the beginning of the wart. This differentiation determines which interventions can still be carried out and with what safety margins.
For the possibilities of intervention at every stage, the most frequent errors in lubrication and factors affecting the utilization of nutrients, the experienced agricultural worker Elias Eleftheriadis, a former member of the Department of Quality and Phytosanitary Control of Drama, speaks to Agritype.
Limited scope for intervention in advanced spring plantings
In spring potato crops already at an advanced stage, the possibilities for intervention are now very limited. «The procedures on the potato are practically complete», Mr Eleftheriadis points out that certain intervention margins may still exist in late plantings or in varieties with a large biological cycle, always depending on the area and the exact development stage.
In such cases targeted potassium and magnesium applications, as well as calcium nitrate hydrolipsis or water soluble nitrogen fertilisers may be considered, but only in very low doses.
More attention is needed when a large number of tubers are formed, there is a weakness for their magnification and there are not sufficient nitrogen reserves in the soil. In such a case additional nitrogen can be considered. «This must be done with very great method», points out, explaining that it is necessary to have an image of soil stocks before any application. Excessive administration of nitrogen at this stage may cause deformities in tubers, frames and lacerations.
Therefore, in advanced spring plantings there is no room for generalised applications. Each additional operation should be based on a real need and should be performed accurately in terms of dose and time of application.
The principle of wartling in summer plantings is crucial
More possibilities of feeding management exist in summer plantings that are at the beginning of the wart, when the formation of tubers begins and the needs of the crop gradually increase in available nutrients.
Where deficiencies are detected, cross-sheet data applications such as boron and magnesium may be carried out. Phosphorus is also of particular importance, as according to Mr Eleftheriadis, it has a significant influence on the process of warring. In the event of an identified deficiency, cross-sheet applications of appropriate phosphate-soluble fertilisers may be considered.
In very poor soils, which cannot contain sufficient amounts of nutrients and function as «storage» for cultivation, the farmer refers to a practice of partial application of basic lubrication. In particular, 70% of basic lubrication is applied during planting, while the remaining 30% is administered at the beginning of tuberculosis. This practice seeks to ensure that nutrients are available during the increased needs of the potato.
Οι μέγιστες απαιτήσεις της καλλιέργειας αρχίζουν, όπως αναφέρει, από το στάδιο κατά το οποίο η πατάτα «κάνει το λεγόμενο γόνατο», δηλαδή από τη στιγμή που ξεκινά η μεγέθυνση των κονδύλων. «Θέλουμε σε εκείνο το διάστημα να έχουμε στο έδαφος τη μέγιστη δυνατή συγκέντρωση διαθέσιμων θρεπτικών στοιχείων», επισημαίνει, ώστε να υποστηριχθούν σωστά η κονδυλοποίηση, η μεγέθυνση και η συσσώρευση ξηράς ουσίας στους κονδύλους.
Αντίθετα, η υπερβολική παρουσία θρεπτικών στοιχείων στα αρχικά στάδια, και ιδιαίτερα του αζώτου, δεν είναι επιθυμητή. Η αυξημένη αζωτούχος λίπανση οδηγεί σε υπερβολική ανάπτυξη της φυλλομάζας, ευνοεί προσβολές από περονόσπορο που στη συνέχεια είναι δύσκολο να περιοριστούν και παράλληλα παρεμποδίζει σοβαρά την κονδυλοποίηση, αποτελώντας, σύμφωνα με τον κ. Ελευθεριάδη, ένα από τα σημαντικότερα λάθη στην πατατοκαλλιέργεια.
Ως προς τη γενικότερη κατάταξη των απαιτήσεων της πατάτας, ο γεωπόνος τοποθετεί πρώτο το κάλιο και στη συνέχεια το μαγνήσιο και το ασβέστιο. Ακολουθεί το θείο, ενώ ιδιαίτερα σημαντικό είναι και το βόριο. Ο κ. Ελευθεριάδης αναφέρεται ενδεικτικά σε περίπου 30 μονάδες καλίου, 8 μονάδες ασβεστίου και αντίστοιχη ποσότητα μαγνησίου, επισημαίνοντας ταυτόχρονα τη μεγάλη σημασία του καλίου για την καλλιέργεια. Οι ποσότητες αυτές δεν αποτελούν ενιαία σύσταση για κάθε πατατοκαλλιέργεια, καθώς η τελική εφαρμογή πρέπει να προσαρμόζεται στην κατάσταση του εδάφους, στο στάδιο ανάπτυξης και στις πραγματικές ανάγκες της φυτείας. Στην περίπτωση του βορίου, όταν διαπιστώνεται ανεπάρκεια στο έδαφος, οι διαφυλλικές εφαρμογές κατά τα πρώτα στάδια της φυτείας μπορούν, σύμφωνα με τον ίδιο, να είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικές.
Εδαφολογική ανάλυση και φυλλοδιαγνωστική δεν λειτουργούν ανεξάρτητα
Η ορθολογική διαχείριση της θρέψης προϋποθέτει γνώση της κατάστασης του εδάφους, αλλά και παρακολούθηση του τρόπου με τον οποίο ανταποκρίνεται η καλλιέργεια στις εφαρμογές. Η εδαφολογική ανάλυση αποτελεί βασικό σημείο εκκίνησης, καθώς δίνει μια αρχική εικόνα των αποθεμάτων και της κατάστασης του εδάφους. Ωστόσο, όπως επισημαίνει ο κ. Ελευθεριάδης, «η εδαφολογική ανάλυση είναι μια στατική εικόνα της κατάστασης του εδάφους», καθώς δεν μπορεί να αποδώσει πλήρως παραμέτρους όπως η κινητικότητα των θρεπτικών στοιχείων και η κατάσταση του μικροβιώματος ή της μικροχλωρίδας του εδάφους.
Έτσι, είναι δυνατόν ένα στοιχείο να βρίσκεται σε επαρκή ποσότητα στο έδαφος, αλλά να μην αξιοποιείται αποτελεσματικά από το φυτό. Αυτό μπορεί να οφείλεται σε ανταγωνισμούς μεταξύ των στοιχείων, στη χαμηλή κινητικότητά τους ή σε παράγοντες που σχετίζονται με τη βιολογική κατάσταση του εδάφους.
Σε αυτό το σημείο αποκτά ιδιαίτερη αξία η φυλλοδιαγνωστική, καθώς δείχνει κατά πόσο οι εφαρμογές που σχεδιάστηκαν με βάση την εδαφολογική ανάλυση είχαν τελικά το αναμενόμενο αποτέλεσμα στην καλλιέργεια. Με βάση τα αποτελέσματα της φυλλοδιαγνωστικής μπορούν να προγραμματιστούν διορθωτικές κινήσεις για τις επόμενες καλλιεργητικές περιόδους. Παράλληλα, εφόσον το επιτρέπει το στάδιο της φυτείας, μπορεί να υπάρχει ακόμη περιθώριο για διορθωτικές παρεμβάσεις μέσω διαφυλλικών εφαρμογών ή υδρολίπανσης.
Την αποτελεσματικότητα της θρέψης επηρεάζουν, όμως, και οι συνθήκες που επικρατούν στο χωράφι. Κρίσιμη παράμετρος είναι η κατάσταση του εδάφους και ιδιαίτερα η παρουσία νερού. Οι συνθήκες αυξημένης εδαφικής υγρασίας μπορούν να προκαλέσουν αναγωγικά φαινόμενα, να επηρεάσουν την οξυγόνωση του ριζικού συστήματος και να μεταβάλουν την κινητικότητα και την απορρόφηση του αζώτου και των υπόλοιπων θρεπτικών στοιχείων.
Σημαντική είναι και η επίδραση της θερμοκρασίας. Στις υψηλές θερμοκρασίες μεταβάλλεται η κινητικότητα του αζώτου και επηρεάζεται η απορρόφηση των λοιπών στοιχείων, γεγονός που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη κατά την αξιολόγηση της θρεπτικής κατάστασης της καλλιέργειας.
Παράλληλα, ιδιαίτερη σημασία έχει η σχέση μεταξύ των κατιόντων. Το κάλιο, ως μονοσθενές κατιόν, και το μαγνήσιο και το ασβέστιο, ως δισθενή κατιόντα, πρέπει να βρίσκονται σε ισορροπημένες αναλογίες. Μια μη ισορροπημένη σχέση μεταξύ τους μπορεί να προκαλέσει ανταγωνισμούς και να παρεμποδίσει την απορρόφηση κάποιου στοιχείου, ακόμη και αν αυτό υπάρχει στο έδαφος σε επαρκή ποσότητα.
Τι δείχνουν τα φύλλα και ποια λάθη πρέπει να αποφεύγονται
Πέρα από τις αναλύσεις, η εικόνα των φυτών στο χωράφι μπορεί να δώσει ενδείξεις για πιθανές ελλείψεις, χωρίς όμως τα ορατά συμπτώματα να πρέπει να αξιολογούνται αποσπασματικά. Η έλλειψη φωσφόρου μπορεί να εκδηλωθεί με ιώδη ή ανθοκυανικό χρωματισμό των φύλλων. Τα συμπτώματα εμφανίζονται συχνότερα στα αρχικά στάδια της φυτείας, ιδιαίτερα όταν επικρατούν χαμηλές θερμοκρασίες. Στην περίπτωση του αζώτου, χαρακτηριστική είναι η γενική καχεξία ή χλώρωση της καλλιέργειας. Οι ελλείψεις καλίου και μαγνησίου εμφανίζουν ορισμένες ομοιότητες και εκδηλώνονται κυρίως στα κατώτερα φύλλα με χλωρώσεις.
Αντίθετα, ελλείψεις μικροστοιχείων, όπως του σιδήρου και του μαγγανίου, μπορούν να γίνουν εμφανείς στα ανώτερα ή νεότερα φύλλα με χαρακτηριστικές χλωρώσεις. Στην περίπτωση του βορίου εμφανίζεται ο τυπικός σχηματισμός «ρόδακα», ένα σύμπτωμα γνωστό στους γεωπόνους, αλλά λιγότερο αναγνωρίσιμο από τους παραγωγούς.
Παρότι τα συμπτώματα μπορούν να αποτελέσουν χρήσιμη ένδειξη, η τελική αξιολόγηση πρέπει να συνδυάζεται με τη συνολική εικόνα της φυτείας και, όπου είναι δυνατόν, με τα αποτελέσματα των αναλύσεων. Σε επίπεδο εφαρμογών, ο κ. Ελευθεριάδης επισημαίνει ότι ιδιαίτερα οι νεότεροι ή λιγότερο έμπειροι καλλιεργητές της πατάτας οδηγούνται συχνά σε υπερβάσεις αζώτου, αλλά και σε υπερβολικές φωσφορούχες λιπάνσεις.
Προβλήματα παρατηρούνται και στη διαχείριση των μικροστοιχείων. Αν και γίνονται διαφυλλικές εφαρμογές, αυτές δεν πραγματοποιούνται πάντοτε με συγκεκριμένο σχεδιασμό και μεθοδικότητα. «Πρέπει να ξέρεις τι κάνεις και να έχεις κάτι σοβαρό στα χέρια σου», τονίζει, επισημαίνοντας ότι οι εφαρμογές δεν πρέπει να γίνονται μηχανικά, αλλά να βασίζονται σε πραγματικά δεδομένα της καλλιέργειας. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει, «πολλές φορές οι υπερβάσεις μπορεί να είναι απλές υπερβάσεις, μπορεί όμως να εξελιχθούν και σε υπερβολές».
