The news that an owner sells five super-preserved apartment buildings in Chelsea's heart in London It would be remarkable in itself, if anything, because these properties are close to total value. EUR 220 million.
But there is an additional element that magnifies the interest - in the naught, especially for us - around this particular mega sale: owners of these properties-thesaurus are Greek, specifically his family Dimitrios-Nikolau-Alexandrou Panagopoulos, of his German wife Sandra-Ursula Panagopoulos-Burkhardt of both their children, Nicola and Sofia.
Five apartment buildings that are described as newer monuments for London, about 150 years old. These are a total of 32 apartments, which, despite almost foundational renovation and their complete modernization, retain as magic the unique patina of an aristocratic old age, British characteristics.
In these 32 luxury apartments four mews houses, former stables, should be added to the back of these apartment buildings, which have been converted into maisonettes with the appropriate luxury that suits the environment.
Where the environment is just the factor that makes the difference: Cantigan Square, Chelsea, Nitzbridge, London. Otherwise, one of the untouchables «Bon fillet» for the real estate in the British capital, if not worldwide. As long as it is noted that renting these 36 properties in Cantorgan Square gives rise to revenue £6.13 million per year.
Their sales price, in the form of a five-fold package of apartment buildings, for anyone interested in investing, has been determined by independent auditors of real estate. EUR 219,5 million (£187 million), according to its valid information «THEME».
The secret identity
The five apartment buildings, one within a few meters of each other, along the perimeter road at Cantorgan Square, belong to the collection «Cadogan Square Collection». Undoubtedly its most curious, bizarre parameter is how these 32 apartments and four mews houses were found in the possession of Mr Panagopoulos.
And perhaps, more spectacular than the astronomical value of immobiles themselves is how this man, registered in every public register in Britain as a Greek citizen, architects in the profession, born November 1955, managed to remain completely invisible.
In addition to a judicial dispute he had in 2020 with Cantorgan family, the original owners of the entire area, Mr. Panagopoulos never appears anywhere. The dispute with the Cantorgans was resolved by a court decision in favour of Mr. Panagopoulos and has since been a precedent for the ownership and legal status of shared areas. However, this was one of the few times the name «Dimitrios Panagopoulos» It sounded public in Britain – and anywhere else.
Earl Cantorgan (1769-1784), 1st lord of the so-called house, was the head of one of the richest aristocratic families in Great Britain
Today's title holder is Edward Cadogan, 9th Earl of Cantorgan, who manages a real estate empire over £6 billion in London
According to information from real estate agents involved in finding clients for the 5 properties of Cantorgan, the Dimitrios Panagopoulos He died suddenly. And his wife, Sandra, prefers to sell the Victorian architectural diamond mine that was inherited from her.
As the public records testify, Mr. Panagopoulos, usually along with his wife, founded numerous companies, offshore and non-shore. Most of them have ceased to exist and, of all, Mr. Panagopoulos had resigned from the position of president/director succeeding as a rule by his wife.
And she is treated as directly or indirectly involved, other than her husband's companies, in public utilities with names such as Gorgias, Myrovlytis etc. but no further signs of public presence.
Thus, the only hope of revealing the identity - or even part - of the Panagopoulos family is to publish details about the sale of their almost mythical property. Which appears to have been accumulated by Mr. Panagopoulos with real estate purchases in Kdogan Square, starting in the early 1990s.
When Chelsea was a village
Cantigan Square is often called the heart of Chelsea. Section of An aristocratic Nightbridge, the entire Cantigan area is one of those London districts that were baptized with the surname of the original landowner, in this case Lord Cantigan.
The descendants of which still play a leading role in the protection of the mansion character and the preservation of the particular glamour surrounding the Cantorgan region since the end of the 19th century.
Furthermore, the same family of aristocrats remains owner of 376,000 sq.m. real estate in the Greater Chelsea area, including parts from Nitzbridge and Belgravia – essentially in one of the most aristocratic and expensive parts of London.
As for Chelsea, 300 years ago it was just a village, diluted with some large farmhouses that stood out between meadows and orchards. However, between 1877–1890 there was huge reconstruction in the area, mainly on the initiative of visionary George Henry Cantorgan, 5th Lord of the eponymous house, who had the inspiration to build the apartment buildings, with characteristic red facades, lined along a building front, opposite the Cantorgan Square park.
Architecture
The apartments within the five-storey apartment buildings were intended for the urban class, otherwise the newly rich of the time – a demeaning designation that was not only valid metaphorically, but literally. However, the Lord Cantigan had correctly read the spirit of the period, with the profound transformation that was involved in the social stratification of the United Kingdom due to the Industrial Revolution.
So the bourgeoisie, who quickly put aside the traditional aristocracy of landowners, rushed to reside in the newly built, comfortable, airy apartments, overlooking Cantorgan Square and with amenities considered state-of-the-art in the west of the 19th century.
Reflecting the spirit of the thirsty urban class for success, the estate array in Cantorgan presents a remarkable paradox: apartment buildings bear strong similarities, but not one is an exact copy of the next one or any other. Like their tenants, who sought to dwell where appropriate, where they belong on the basis of their status and economic comfort, while at the same time they were not homogenized.
The differentiation through the similarity in Cantorgan was achieved by mixing different variations of the Victorian style of architecture. Decorative details using ceramic reliefs, the addition of elaborate patterns and large windows captured the eccentric experiments of various distinguished London architects during the last two decades of the 19th century, such as William Young, J. J. Stevenson and J. T. Robinson.
The result was the red apartment buildings, a sample of a transformation of the classical Victorian school, which stayed in the history of architecture with the style names «Queen Anne Revival», «Pont Street Dutch» et al.
Protection and respect
The Cantorgans showed rare devotion, to a degree of worship, for the area bearing their surname. Particularly the founder of the district, the 5th Lord Cantorgan, had provided for his ambitious residential plan to be integrated into a specific urban approach which provided that reconstruction would be developed on the basis of strict and inviolable specifications: arrays of apartment buildings with luxurious apartments, but built around large parks and green areas.
He saw independent urban domes, which by definition would prevent the chosen permanent residents from the city's noise and market disturbance – regardless of whether in 1880 London was decades away from what we mean today as bustling, often chaotic, metropolis.
In 1931 the garden of Cantorgan Square joined a wider protection program for London's green spaces, while since 1971 the district's buildings were classified as preserved.
Therefore, the systematic and persistent care of the Cantorgans prompted local public bodies to take the necessary initiatives to double its protection: by prohibiting further construction at the expense of green and open spaces, but also by draconian limitation of uses.
The exclusive use of real estate for habitation contributed to Cantorgan never losing her original color and commercial value. Which is confirmed by the fact that Cantorgan Square and around it constitute one of the most expensive markets real estate in Britain. For example, the average selling price of an apartment in the region is EUR 3.8-4 million.
Real estate included in the portfolio «Cadogan Square Collection» have been described as being preserved since 1971. The average selling price of an apartment in the region is EUR 3.8-4 million
The properties Panagopoulos
The twin apartment building on Cantorgan Square 27-29 is the largest of the properties included in the portfolio «Cadogan Square Collection». If someone approaches Cantorgan Square from the north, possibly coming from Hyde Park, which is about 3 km away, the building at number 27-29 is the first to meet.
Even for the ultra-luxury data of the area and despite architectural uniformity, as an additional factor of imposingness, this structure stands out, mainly because of size. It extends to a total of 1,432 sq.m. and five floors – although the list of floors is relevant, as the interior layout of the spaces creates additional levels (hemibasement, elevated ground floor etc.).
However, the apartment building of Cantorgan Square 27-29 includes seven apartments and a mews house, which is located on the back of the building, on Pavilion Street, as the building is through and through, covering the entire width of the block.
On the second floor there is the compound of the double apartment building, between its two wings. These have been allocated the seven apartments, which have one to four bedrooms.
Επί του παρόντος, τα περισσότερα από τα διαμερίσματα κατοικούνται. Είναι πλήρως και προσφάτως ανακαινισμένα, συνδυάζοντας ισόρροπα τη διατήρηση του αρχικού βικτωριανού αρχιτεκτονικού ύφους με τη σύγχρονη αισθητική και υπακούοντας στο μότο ότι, ανεξαρτήτως εποχής, η ήρεμη -έως και συντηρητική- προσέγγιση στην πολυτέλεια διατηρεί απαραμείωτο τον δυναμισμό της.
Μιλώντας, δε, για μόδα, σε απόσταση ενός ολιγόλεπτου περιπάτου πεζή, όσοι κατοικούν στην πλατεία Κάντογκαν μπορούν να βρεθούν στο κέντρο του λεγόμενου «Prime Central London» για shopping της ανώτατης περιωπής στην περίφημη οδό Σλόουν, με αλλεπάλληλες εφόδους στα καταστήματα-γκαλερί οίκων όπως Cartier, Hermès, Dior, Louis Vuitton κ.λπ.
Σύμφωνα με το κτηματομεσιτικό γραφείο Eson2, το οποίο έχει αναλάβει την προβολή και τις αγοραπωλησίες του χαρτοφυλακίου «Cadogan Square Collection», το συγκεκριμένο ακίνητο μπορεί να αποφέρει στον νέο ιδιοκτήτη του έσοδα της τάξεως του 1,7 εκατ. ευρώ ετησίως από την εκμίσθωση των επτά διαμερισμάτων και του mews house.
Και αν υποθέσουμε ότι ο νυν κάτοχος αναζητά τον αγοραστή που θα καταβάλει συνολικά 187 εκατ. λίρες για την πεντάδα των ακινήτων επί της πλατείας Κάντογκαν, με έναν πολύ πρόχειρο υπολογισμό και κατ’ αναλογία προς το σύνολο, η πολυκατοικία 27-29 θα πρέπει να πωληθεί προς περίπου 75 εκατ. λίρες, ήτοι 88 εκατ. ευρώ.
Οι πέντε πολυκατοικίες ιδιοκτησίας Δημήτρη Παναγόπουλου στην Cadogan square
Στάβλοι-μεζονέτες
Η ειρωνεία της ιστορίας έγκειται στο ότι η αρχική αξιοποίηση της περιοχής Κάντογκαν αποσκοπούσε στη δημιουργία μιας συνοικίας που θα ικανοποιούσε τις απαιτήσεις, τις ανάγκες και το γούστο της ανερχόμενης μεσαίας τάξης. Μιας κατηγορίας πολιτών του Ηνωμένου Βασιλείου που διεκδικούσαν δυναμικά τον δικό τους ζωτικό χώρο στο κοινωνικοοικονομικό πεδίο, έχοντας αποκτήσει ισχύ και κύρος χάρη στον πρωταγωνιστικό ρόλο που διαδραμάτισαν στη Βιομηχανική Επανάσταση.
Τότε, δεδομένης και της τεχνολογίας της περιόδου, όταν ακόμη ο ατμός και οι ιππήλατες άμαξες κυριαρχούσαν, τα mews houses ήταν τα απαραίτητα, τηρουμένων των αναλογιών, «πάρκινγκ». Στάβλοι, δηλαδή, οι οποίοι όμως διαχωρίζονταν από την κύρια κατοικία, για λόγους υγιεινής, πρακτικότητας αλλά και αισθητικής.
Σήμερα, τα mews houses, ακριβώς όπως αυτά που βρίσκονται στην πίσω πλευρά των πέντε ακινήτων τα οποία συναπαρτίζουν την «Cadogan Square Collection», είναι από τα πιο περιζήτητα διαμερίσματα – ή, μάλλον, μεζονέτες. Αγνώριστα σε σχέση με το μακρινό πλέον παρελθόν τους, οι πάλαι ποτέ χώροι ανάπαυσης των αλόγων και συντήρησης των αμαξών έχουν μετατραπεί σε λαμπερά, μοδάτα, σύγχρονα χρυσωρυχεία για το λονδρέζικο real estate.
Βεβαίως, ένα ακίνητο στην Κάντογκαν δεν συνοδεύεται απαραιτήτως από mews house ή ανελκυστήρα, όπως αυτό στον αριθμό 27-29. Το δεύτερο της συλλογής, στον αριθμό 35, είναι αρκετά μικρότερο από τη διπλή πολυκατοικία και αποτελείται από τρία διαμερίσματα με δύο υπνοδωμάτια, ενώ τα υπόλοιπα τέσσερα διαθέτουν μία, τρεις και τέσσερις κρεβατοκάμαρες.
Στο πλαίσιο προώθησης της συγκεκριμένης, επίσης πενταώροφης και επίσης υπεραιωνόβιας πολυκατοικίας, οι κτηματομεσίτες τονίζουν ότι υπάρχει η δυνατότητα περαιτέρω επέκτασης των προς εκμετάλλευση χώρων – ασφαλώς κατόπιν ορισμένων εργασιών για την τροποποίηση της διαρρύθμισης.
Μεγάλο πλεονέκτημα για το συγκεκριμένο ακίνητο συνιστούν η άδεια οικοδομικών εργασιών που έχει ήδη εξασφαλιστεί, καθώς και η έγκριση από τους αρμόδιους φορείς για την εγκατάσταση εξωτερικού ανελκυστήρα. Κατ’ εκτίμηση, τα ενοίκια που μπορεί να παίρνει ο επόμενος ιδιοκτήτης του κτιρίου στο νούμερο 35 της πλατείας Κάντογκαν υπερβαίνουν το 1,3 εκατ. ευρώ τον χρόνο.
Και για την πώληση, η διαπραγμάτευση δεν αναμένεται να ρίξει την τελική τιμή κάτω από τα 35 εκατ. ευρώ, ασχέτως αν το εν λόγω ακίνητο είναι το μικρότερο του χαρτοφυλακίου «Cadogan Square Collection», με συνολική επιφάνεια 851,36 τ.μ.
Το χρυσωρυχείο
Οι υπόλοιπες τρεις βικτωριανές πολυκατοικίες ιδιοκτησίας του κ. Παναγόπουλου και της οικογένειάς του κατατάσσονται ανάμεσα στις δύο προηγούμενες. Τα κτίσματα διαφοροποιούνται ως προς τον αριθμό των διαμερισμάτων και την ύπαρξη ή όχι mews house, εγκατεστημένου ή εγκεκριμένου ανελκυστήρα κ.ο.κ. Και τα τρία, πάντως, είναι εξίσου περιζήτητα και, οπωσδήποτε, περιβεβλημένα με τη μοναδική αριστοκρατική αίγλη του παλιού Λονδίνου.
Αναλυτικά, το ακίνητο επί της πλατείας Κάντογκαν 39, απέναντι από την κύρια είσοδο του πάρκου, περιλαμβάνει έξι διαμερίσματα και ένα mews house, με συνολικό εμβαδόν 1.000 τ.μ. Η εβδομαδιαία ενοικίασή του μπορεί να αποδώσει περίπου 24.500 ευρώ και η ετήσια πάνω από 1,2 εκατ. ευρώ. Επιπλέον, στην υπογεγραμμένη κρατική άδεια για τις οικοδομικές παρεμβάσεις έχει προβλεφθεί μια αξιοσημείωτη διεύρυνση των κατοικίσιμων χώρων, στοιχείο που δυνητικά αυξάνει την αξία του οικήματος.
Το τέταρτο ακίνητο της συλλογής Παναγόπουλου βρίσκεται στον αριθμό 47 της πλατείας Κάντογκαν, είναι συνολικού εμβαδού 948 τ.μ. και περιλαμβάνει έξι διαμερίσματα και ένα mews house. Η τελευταία ανακαίνιση, με σοβαρές παρεμβάσεις στη διάταξη των εσωτερικών χώρων, ολοκληρώθηκε μόλις προ τριετίας. Εξ ου και το προσδοκώμενο έσοδο από την ενοικίαση της συγκεκριμένης πολυκατοικίας υπολογίζεται σε 1,45 εκατ. ευρώ τον χρόνο.
Τέλος, το οικοδόμημα της Κάντογκαν στον αριθμό 51 έχει συνολική επιφάνεια 1.200 τ.μ., περιλαμβάνει επτά διαμερίσματα και ένα mews house, με δυνατότητα να εκμισθωθεί αντί 28-30.000 ευρώ ανά εβδομάδα ή 1,5 εκατ. τον χρόνο. Με τη σχετική αδειοδότηση ήδη να έχει εξασφαλιστεί από τον περασμένο Ιανουάριο, το ακίνητο στην παρούσα φάση τελεί υπό εκτενή αναδιαμόρφωση, το οποίο σημαίνει ότι μετά το πέρας των εργασιών η αξία του θα έχει πολλαπλασιαστεί.
Φωτογραφία: Getty images / Ideal image
