A bank transfer made between two friends and returned on the same day evolved into a tax case with significant consequences. By TEN Decision 1544/2026 it was considered that the transfer is still considered as a donation for tax purposes, despite the immediate return of the money, as the invocation that the transaction was made by error is not sufficient in itself to overturn the tax consequences.
The case concerned bank transfer of EUR 51,801 between two friends. A few hours later the amount was returned to the original sender, claiming that the transfer had been made by mistake and that the parties sought a different bank transaction. They asked the tax administration to consider that the transaction never produced legal effects so as not to impose tax (i) the development of a European network of information and communication technologies;
The TEN, however, rejected the claim. As noted in the judgment, in accordance with the provisions of the Civil Code, the legal act committed by a mistake is not automatically deemed void. It is invalidated and a court order is required to cancel it. Until such a decision is taken, the legal act normally produces its legal effects and, consequently, the tax obligations resulting therefrom apply.
Of particular importance is that the TEN specifies that the tax obligation is born at the time when the transfer of money to the donor account is completed. The later refund of the amount does not invalidate the fact that the donation is deemed to have taken place at the time of transfer.
In other words, neither the same day's refund nor an application to the DOU is enough to eliminate the donation tax. The tax administration is bound by the validity of the transaction, unless it is annulled by final court decision.
Η απόφαση περιλαμβάνει ακόμη μία σημαντική διευκρίνιση. Ακόμη και αν ο δωρητής και ο δωρεοδόχος συμφωνήσουν να ανακαλέσουν τη δωρεά και να επιστραφούν τα χρήματα, η επιστροφή αυτή δεν φορολογείται ως νέα δωρεά, όμως ο φόρος που επιβλήθηκε για την αρχική μεταβίβαση εξακολουθεί να ισχύει. Με άλλα λόγια, η κοινή συμφωνία των δύο πλευρών δεν διαγράφει τη φορολογική υποχρέωση που γεννήθηκε όταν έγινε η αρχική μεταφορά των χρημάτων.
Παράλληλα, η ΔΕΔ απέρριψε και το αίτημα της φορολογούμενης να ακυρωθεί ο φόρος λόγω πρόδηλης έλλειψης φορολογικής υποχρέωσης, κρίνοντας ότι οι ισχυρισμοί της δεν αποδεικνύονταν με σαφή και πλήρη στοιχεία. Μεταξύ άλλων, επισημάνθηκε ότι δεν προσκομίστηκε το επικαλούμενο πληρεξούσιο και υπήρχαν αμφιβολίες ως προς τα πραγματικά περιστατικά της συναλλαγής.
Η απόφαση της ΔΕΔ αποτελεί ουσιαστικά οδηγό για αντίστοιχες υποθέσεις στο μέλλον. Ξεκαθαρίζει ότι η αυθημερόν επιστροφή χρημάτων δεν αρκεί για να εξαφανίσει τον φόρο δωρεάς, ενώ η επίκληση πλάνης μπορεί να γίνει δεκτή μόνο εφόσον προηγηθεί δικαστική απόφαση που ακυρώνει τη συναλλαγή.
Η φορολογία των δωρεών
Στην υπόθεση της ΔΕΔ η μεταφορά αφορούσε δύο φίλους, δηλαδή πρόσωπα που δεν ανήκουν στην Α΄ κατηγορία συγγένειας. Για τις χρηματικές δωρεές ισχύουν οι ακόλουθοι βασικοί κανόνες:
Α΄ κατηγορία (σύζυγοι, γονείς, παιδιά, εγγόνια): φόρος 10%, με αφορολόγητο έως 800.000 ευρώ όταν πληρούνται οι προϋποθέσεις του νόμου και η μεταφορά γίνεται μέσω του τραπεζικού συστήματος.
Β΄ κατηγορία (αδέλφια, ανίψια και λοιποί συγγενείς της συγκεκριμένης κατηγορίας): φόρος 20% στις χρηματικές δωρεές.
Γ΄ κατηγορία (φίλοι και κάθε άλλο πρόσωπο που δεν υπάγεται στις δύο προηγούμενες κατηγορίες): φόρος 40% στις χρηματικές δωρεές.
