Διάβασα πως σε αρχαιρεσίες σωματείου, η προσκείμενη στη Νέα Δημοκρατία παράταξη, η ΔΑΚΕ, έλαβε 88,4%, ένα ποσοστό σοβιετικού τύπου. Υπέθεσα πως οι εκλογές θα αφορούσαν την Ένωση Εφοπλιστών ή στον Σύνδεσμο μεγαλοβιομηχάνων. Μετά σκέφτηκα πως δεν μπορεί να υπάρχει ΔΑΚΕ εφοπλιστών ή ΔΑΚΕ μεγαλοβιομηχάνων. Οπότε διάβασα τα ψιλά γράμματα της είδησης. Οι αρχαιρεσίες αφορούσαν το σωματείο των εργαζομένων στα Ναυπηγεία Ελευσίνας. Πραγματικά δεν πίστεψα την είδηση. Θα είναι κανένα από τα τρικ της «Ομάδας Αλήθειας», σκέφτηκα. Όμως η «Ομάδα της Αλήθειας», αποδεδειγμένα, λέει μόνον αλήθειες. Οπότε έψαξα να δω τι συνέβη. 

Η είδηση είναι αληθινή. Η Νέα Δημοκρατία στον χώρο της εργατικής τάξης, εκεί που ατσαλώνεται η ταξική συνείδηση, έλαβε 88,4%. Και το 11,6% οι λοιπές «δημοκρατικές δυνάμεις». Σκέφτηκα αμέσως πως στον Περισσό θα βάλανε πλερέζες. Εκεί που λυμαίνονταν τη ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη με όρους «προστασίας», αίφνης είδαν τη δύναμή τους να εξαντλείται στο πενιχρότατο 8,3%. Quelle catastrophe, που θα έλεγε και ο γαλλομαθής Τσίπρας. Πού πήγαν οι προλετάριοι τον Ναυπηγείων; Μα, φυσικά στη Νέα Δημοκρατία. Και γιατί πήγαν στη Νέα Δημοκρατία; Διότι άνοιξε και πάλι τα Ναυπηγεία και έδωσε πίσω στους προλετάριους τη δουλειά τους, τα δεδουλευμένα τους και την αξιοπρέπειά τους. 

Ως γνωστόν η Αριστερά αναμασά συνεχώς την καραμέλα της ανθρώπινης αξιοπρέπειας στα λόγια. Όμως ήρθε μια φιλελεύθερη κυβέρνηση και αποκατέστησε, αυτήν την πολύπαθη και ταλαιπωρημένη από τους αγκιτάτορες λέξη, στην πράξη. Ποιον λέτε να πίστεψαν οι προλετάριοι; Την παράταξη που λέει παχιά λόγια ή την παράταξη των έργων; Έτσι ακριβώς προέκυψε, μέσα από ελεύθερες και αδιάβλητες εκλογές, αυτό το εκκωφαντικό 88,4%. 

Φυσικά πίσω από κάθε σημαντική επιτυχία κρύβεται ένα πρόσωπο. Ένας μαχητής που βγαίνει μπροστά και ανοίγει με τη δουλειά του κλειστές πόρτες. Ένας υπουργός ο οποίος συλλαμβάνει την ουσία ενός προβλήματος και αγωνίζεται για τη λύση του. Αγωνίζεται χωρίς φανφάρες, μεθοδικά, καθώς έχει αντιληφθεί πως αυτή είναι η ουσία της πολιτικής. Να λύνει τα προβλήματα του κόσμου. 

Φυσικά, αυτή η αντίληψη και η πολιτική πρακτική βρίσκει κάθετα αντίθετους όσους επενδύουν στην ανθρώπινη δυστυχία. Στην κακομοιριά. Όσους υιοθετούν το δόγμα «τόσο καλύτερα—όσο χειρότερα». Όσους πουλάνε κομματική «προστασία» στους άνεργους για να διαιωνίσουν αυτή τη θλιβερή κατάστασή τους. 

Στην περίπτωσή μας τα Ναυπηγεία Ελευσίνας δεν επαναλειτούργησαν, απλώς. Αναπτύχθηκαν κιόλας. Μεγάλωσαν οι δουλειές, μεγάλωσε η πίτα, αυξήθηκε το κοινωνικό μέρισμα. Τίποτα δεν είναι τυχαίο. Ούτε αυτό το συντριπτικό 88,4%, αλλά ούτε και η αντιπαλότητα του ΚΚΕ προς τον Άδωνι Γεωργιάδη, τον πολιτικό που ανέστησε τα Ναυπηγεία στην Ελλάδα. Όπως έχω γράψει, τα όσα φαιδρά διαδραματίζονται από τους γνωστούς εγκαθέτους στα νοσοκομεία τα οποία επισκέπτεται ο Άδωνις, έχουν τις ρίζες στο γεγονός ότι πέταξε έξω από τα Ναυπηγεία το Κόμμα τους και τη μιζέρια του. 

Αυτό το 88,4% της ΔΑΚΕ στο σωματείο των προλεταρίων, πόνεσε πολύ τους «προστάτες» τους.   



Πηγή

ΕλληνικήelΕλληνικήΕλληνική

Σύνδεση

Εγγραφή

Επαναφορά κωδικού

Πληκτρολογήστε το ψευδώνυμο ή την ηλ. διεύθυνσή σας και θα σας αποσταλεί σύνδεσμος να δημιουργήσετε νέο συνθηματικό.