«Crash» Swiss house sees shares and bonds
Hazard signal for unprecedented Economic «slaughter» The GoldSwitzerland.
Shares and bonds are under violent pressure, as the violent dislocation of Japanese Carry Trade and the loss of control of the debt market by the Fed spark a perfect storm.
As the US public debt of $40 trillion becomes unsustainable, paper coins are rapidly underestimated, leaving gold as the only refuge against the upcoming global crash.
In particular, according to the Swiss house, between the reaction of the markets to the recent Warsh announcement that there will be no increase in interest rates and the current disaster in Japanese yen, the setting for a short-term «Oh-no.» the shares and bonds in general could not be more obvious.
Stick to the essentials
THE Antoine de Saint-Exupéry wrote fine (and wisely) that «the essential is invisible».
In philosophical matters concerning the art of life, this phrase has a great depth.
However, with regard to market risk and economic forecasts, it will not surprise anyone that «the material is on the bond market».
As bonds lose confidence, demand and thus their price, their yields increase.
And these returns (the highest for decades) represent the real cost of US state debt, which we all know is beyond sustainability limits.
Public debt of $40 trillion, ridiculously mismanaged and the result of criminal negligence, the last thing the US needs today is increasing yields in the long-term segment of their government bond market — Especially when over $8 trillion of these bonds must be refinanced (at a much higher rate) within the next 12 months.
Right now, America pays $3 billion a day just for its government debt interest.
As has been said countless times: Explosive increases in yields and, consequently, debt service costs are like shark fins for policy makers drowning in a storm that they themselves created.
The conflict of rising yields with rising debt levels means that there will be an even greater devaluation of the dollar in order to increase and reduce in real terms the increasingly excessive «account» Uncle Sam.
This also means that the anti-monetary role of gold as a real reserve —and not fictitious— value/money is just beginning to grow.
So how do we know what comes for gold in such a global monetary change?
It's simple. In fact, the Japanese yen and the Fed Warsh just showed us.
What does the summer collapse of the yen really mean?
As for the edHe just reached his weakest levels against the US dollar for four decades.
The fall of the Japanese currency is a direct result of decades of extreme money creation, repressed interest rates and a ratio of debt to GDP that causes vertigo.
Japan's last finance minister (they come and go like snowflakes melting) tried to save the yen by burning $73 billion (thanks to a huge sale of American state bonds from Japan).
But this strategy has clearly failed.
Similarly unsuccessful was Tokyo's attempt to increase interest rates to the impressive level of 1% in June (the highest levels noted since the 1990s).
Note, for decades Tokyo kept zero or even negative interest rates.
The Carry Trade is over.
Of course, with interest rates from zero to negative, Japan became the key lender for the global shadow banking system and corporate elites, which were happily lent almost free and then converted these yen into trillion dollars for huge leverage in the S&P and NASDAQ markets.
The «hairdressing» They called this Japanese phenomenon «carry trade».
It was a huge benefit to American shares.
However, as Gold Switzerland points out, Japanese banks are shutting down the spiral of this free money.
The carry trade (which featured its first problems in August 2024) has now ended, and its effects swell into huge waves heading towards your pension funds (401Ks).
The pain in the markets is just beginning
If you haven't already noticed, NASDAQ has just recorded his worst July in decades, which has had a great deal to do with massive sales of technological shares by Japanese companies, which are now returning their money home in order to desperately but realistically take advantage of the largest exchange opportunity of the last decades.
Besides, when the yen is historically low, what better time is there for Japan to secure profits from stronger shares based on the dollar?
Unfortunately, the timing could not be worse for American shares and bonds, as Japan's movements do not occur in isolation.
When the Bank of Japan (BoJ) increases interest rates and the carry trade ends, in an environment where hedge funds close their leveraged equity positions, they themselves «sovereigns» of the Wall Street universe have no choice but to buy again yen to close their credit obligations.
To find this cash, the same fund managers (and many senior corporate executives) also have to sell huge quantities of American shares and US government bonds (USTs).
We're talking about a lot of them.
This translates into a perfect storm: Japanese and global hedge funds that simultaneously sell high risk assets at the top of an undisputed stock bubble.
This is serious.
So the global market will not only feel this summer the pain of selling technological shares that are criminally poorly managed and too exposed to artificial intelligence, but also an equally huge sale of American state bonds (USTs).
Αυτό σημαίνει πτώση στις τιμές των ομολόγων και, ναι, το μαντέψατε: εκτόξευση των αποδόσεων.
Για ακόμη μία φορά (όπως είδαμε τον Μάρτιο του 2020, το δημοσιονομικό έτος 2022 ή την «Ημέρα Απελευθέρωσης» του 2025), οι μετοχές και τα ομόλογα πέφτουν μαζί, αντί να αντισταθμίζουν τον κίνδυνο το ένα του άλλου.
Όπως έχει προειδοποιηθεί εδώ και χρόνια, το κλασικό χαρτοφυλάκιο 60-40 (60% μετοχές, 40% ομόλογα) δεν θα μπορούσε να είναι πιο άχρηστο ως σύγχρονο εργαλείο αντιστάθμισης κινδύνου.
Αυτό συμβαίνει επειδή τα ομόλογα, σε ένα περιβάλλον τόσο πρωτοφανούς και μη βιώσιμου επιπέδου κρατικού χρέους, δεν αποτελούν πλέον ασφαλές καταφύγιο.
Αυτό το προφίλ, φυσικά, δημιουργεί πρόβλημα στους «τεχνίτες των λέξεων» της Fed, και τα λόγια του Kevin Warsh αξίζει να μεταφραστούν από τη γλώσσα της επικοινωνιακής διαχείρισης στην πραγματικότητα.
Ο Warsh εισέρχεται σε ένα κατεστραμμένο στάδιο
In αντίθεση με την εποχή του Volcker, όταν το δημόσιο χρέος των ΗΠΑ μετριόταν σε δισεκατομμύρια και όχι σε τρισεκατομμύρια, ο Warsh, όπως και ο Powell, δεν μπορεί ποτέ να καταπολεμήσει τον πληθωρισμό μέσω αυξήσεων επιτοκίων για έναν απλό λόγο: ο λογαριασμός της Ουάσιγκτον δεν αντέχει υψηλότερα επιτόκια.
Οποιεσδήποτε αυξήσεις επιτοκίων για να «καταπολεμηθεί» υποτίθεται ο πληθωρισμός —ο οποίος σύμφωνα με τον αρθρογράφο δεν αποτυπώνεται σωστά— τελικά αναγκάζουν τη Fed να επεκτείνει την προσφορά χρήματος και να «τυπώσει» περισσότερα υποτιμημένα δολάρια, ώστε να πληρώσει το κόστος των αυξήσεων επιτοκίων.
Οι ΗΠΑ είναι ένα κράτος παγιδευμένο στη φυλακή μιας δημοσιονομικής κυριαρχίας (fiscal dominance) η οποία καθιστά οποιαδήποτε υποτιθέμενη αντιπληθωριστική πολιτική αύξησης επιτοκίων, στην πραγματικότητα, πληθωριστική.
Η παραβολική άνοδος της προσφοράς χρήματος Μ2 στις ΗΠΑ μιλά από μόνη της:
Ελάχιστα έκπληξη ήταν λοιπόν το γεγονός ότι δεν ανακοινώθηκε καμία αύξηση επιτοκίων τον Ιούλιο.
Μεταφράζοντας τη γλώσσα της Fed σε κοινή λογική
Αυτό που είναι πιο διασκεδαστικό, ωστόσο, ήταν οι κοινοτοπίες του προέδρου της Fed στη συνέντευξη Τύπου που ακολούθησε αμέσως μετά την ανακοίνωση της διατήρησης των επιτοκίων αμετάβλητων.
Συγκεκριμένα, ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχαν τα ακόλουθα σχόλια του Warsh:
«The FOMC, με ψήφους 9 προς 3, αποφάσισε να διατηρήσει το εύρος-στόχο του επιτοκίου Fed Funds στο 3,5% έως 3,75%.»
«The economy παρουσιάζει εντυπωσιακή ανθεκτικότητα.»
«The increase των θέσεων εργασίας συμβαδίζει με την ανάπτυξη του εργατικού δυναμικού και το ποσοστό ανεργίας έχει αλλάξει ελάχιστα.»
Όπως πάντα, πρέπει να συγχαρεί κανείς τους αξιωματούχους της Fed για την εντυπωσιακή τους ικανότητα να κάνουν με τέτοια αυτοπεποίθηση το μαύρο άσπρο.
Αυτό που δεν είπε ο Warsh ήταν:
1. ότι ο πληθωρισμός υπερβαίνει κατά πολύ το επιτόκιο Fed Funds,
2. ότι η «εντυπωσιακή ανθεκτικότητα» της οικονομίας αγνοεί τα ιστορικά υψηλά επίπεδα καθυστερήσεων πληρωμών σε πιστωτικές κάρτες και κατασχέσεων αυτοκινήτων, τα οποία ξεπερνούν τα επίπεδα της Μεγάλης Χρηματοπιστωτικής Κρίσης του 2008, καθώς και τη χαμηλότερη καταγεγραμμένη μέτρηση στην ιστορία του δείκτη καταναλωτικού κλίματος του Πανεπιστημίου του Michigan,
3. ότι έχουμε δει πάνω από 15 συνεχόμενους μήνες καθοδικών αναθεωρήσεων των λεγόμενων «νέων θέσεων εργασίας» του.
Με λίγα λόγια, και με την ψυχραιμία (και το κούρεμα) κάποιου που διαβάζει ένα κείμενο από τηλεοπτικό autocue, ο Warsh κατάφερε να πει τρεις ανακρίβειες σε λιγότερο από 30 δευτερόλεπτα χωρίς να αλλάξει έκφραση.
Αυτού του είδους η επικοινωνιακή περιστροφή (spin) δεν είναι καθόλου καινούργια για όσους γνωρίζουν τη «γλώσσα της Fed».
Από μόνη της, όμως, δεν εξηγεί γιατί ο δείκτης Dow στη συνέχεια έπεσε κατά 1.000 μονάδες και γιατί οι αποδόσεις στο μακρινό άκρο της καμπύλης επιτοκίων εκτοξεύτηκαν μετά τη συνέντευξη Τύπου του προέδρου της Fed.
Ο Warsh είπε δυνατά αυτό που όλοι απέφευγαν να πουν
Μια τόσο ανοιχτή και βίαιη αντίδραση των αγορών προήλθε από κάτι άλλο που είπε ο Warsh, και αξίζει να το επαναλάβουμε εδώ, γιατί ουσιαστικά αποτελεί μια διακριτική παραδοχή αυτού για το οποίο προειδοποιούμε με απόλυτη συνέπεια: ότι η Fed τελικά θα χάσει τον έλεγχο της αγοράς ομολόγων.
Συγκεκριμένα, στην αρχή της συνέντευξης Τύπου του Warsh, του τέθηκε ευθέως η ερώτηση γιατί εννέα μέλη της FOMC (μεταξύ αυτών και ο ίδιος ο Warsh) δεν ψήφισαν υπέρ της αύξησης των επιτοκίων.
Η απάντησή του ήταν πραγματικά εντυπωσιακή, αν κάποιος διαβάσει πίσω από τις γραμμές:
«Τα επιτόκια είναι σήμερα υψηλότερα από ό,τι ήταν πριν από 42 ημέρες.
Οι αγορές έχουν πάρει αποφάσεις επειδή, εν μέρει, απομακρυνθήκαμε από την προσπάθεια να τις επηρεάζουμε.
Οι εκτιμήσεις των αγορών έχουν κινηθεί ανοδικά σχετικά με το ποια είναι τα ονομαστικά επιτόκια σε όλη την καμπύλη αποδόσεων των κρατικών ομολόγων…
Οι αγορές αντιδρούν σε πραγματικό χρόνο.
Η νομισματική πολιτική δεν έχει σημασία μόνο από αυτά που λέμε ή ακόμη και από αυτά που κάνουμε…
Οι τιμές που βλέπουμε στις χρηματοπιστωτικές αγορές είναι ένας από τους πολλούς τρόπους με τους οποίους η [νομισματική πολιτική] επηρεάζει την πραγματική οικονομία».
Σε απλά λόγια, αυτό που πραγματικά είπε ο Warsh συνοψίζεται ως εξής:
«Τα επιτόκια αυξάνονται χωρίς η Fed να χρειάζεται να τα αυξήσει, επειδή οι αγορές δεν εμπιστεύονται πλέον τα χρεόγραφά μας και καθορίζουν μόνες τους ένα ασφάλιστρο κινδύνου, το οποίο βρίσκεται έξω από τον έλεγχό μας».
Αυτό είναι τρομακτικό.
Αλλά ταυτόχρονα δεν αποτελεί καθόλου έκπληξη.
Η Fed χάνει τον έλεγχο της αγοράς ομολόγων
Τελικά, η ίδια η αγορά ομολόγων —και όχι οι πολιτικές επιτοκίων ή ισολογισμού της Fed— θα καθορίζει τις αποδόσεις των ομολόγων και, επομένως, την τιμολόγηση του χρέους.
Και αυτή η τιμολόγηση (όπως μετριέται από κάτι τόσο «βαρετό» όσο οι αποδόσεις των ομολόγων) εκτοξεύεται επικίνδυνα και ανεξέλεγκτα προς τα πάνω.
Αυτό το αυξανόμενο κόστος δανεισμού, το οποίο προκαλείται από τη δυσπιστία απέναντι σε πολιτικοποιημένα και υπερχρεωμένα χρεόγραφα, σε συνδυασμό με τεράστια κύματα περισσότερων πωλητών (όπως η Ιαπωνία που αναφέρθηκε παραπάνω) παρά αγοραστών για το χρέος των Ηνωμένων Πολιτειών, θα επιδεινωθεί ακόμη περισσότερο.
Αυτό σημαίνει επίσης ότι οι μετοχές που στηρίζονται σε φθηνό χρέος θα καταρρεύσουν και τα ομόλογα που ο κόσμος δεν επιθυμεί πλέον θα υποστούν την ίδια μοίρα.
Η «λύση» είναι χειρότερη από τη θεραπεία
Εκτός, φυσικά, αν η Fed παρέμβει για να ελέγξει αυτές τις αποδόσεις μέσω τρισεκατομμυρίων άμεσης ή έμμεσης ποσοτικής χαλάρωσης (QE), αγοράζοντας αυτά τα αντικειμενικά ανεπιθύμητα ομόλογα.
Όμως αυτή η αναπόφευκτη και απαραίτητη «λύση» για την ανοιχτά παραπαίουσα αγορά ομολόγων έχει ένα καταστροφικό κόστος: τη συνεχιζόμενη υποτίμηση του νομίσματος, καθώς η αμερικανική κυβέρνηση θυσιάζει (υποβαθμίζει) το διαρκώς αυξανόμενο δολάριό της για να διασώσει (και να χρηματοδοτήσει) τα άσχημα χρεόγραφά της.
Αυτή η θυσία για τη διάσωση υπερβολικά επιβαρυμένων ομολόγων είναι το παλαιότερο και πιο απελπισμένο τέχνασμα σε μια μακρά ιστορία μεγάλων εθνών που αντιμετωπίζουν κρίση χρέους και αλλαγή παγκόσμιας ισχύος.
Όλα επιστρέφουν στον χρυσό
Η αγορά ομολόγων είναι πράγματι τα πάντα, και αυτό που σας λέει —πολύ πιο ειλικρινά από την αμερικανική Fed ή την ιαπωνική BoJ— είναι ότι το παραστατικό χρήμα (fiat money) χάνει σταθερά την απόλυτη αγοραστική του δύναμη μπροστά στα μάτια όλων.
Αυτό εξηγεί γιατί μια σκόπιμη μαζική εκποίηση πολύτιμων μετάλλων εξαπολύθηκε στις αρχές του 2026, επιτρέποντας στους «φάλαινες» των αγορών να συσσωρεύσουν πραγματικό χρήμα (χρυσό), ενώ οι μάζες κοιτούσαν τις τεχνολογικές τους τοποθετήσεις (και τις ζημιές τους).
Όπως συνήθως συμβαίνει, ο απλός κόσμος είναι ο τελευταίος που λαμβάνει το μήνυμα για τον χρυσό.
Απομακρύνθηκε από την αγορά μέσω χειραγωγήσεων τιμών και εντυπωσιακών τίτλων ειδήσεων, ενώ οι μεγάλοι επενδυτές αγόραζαν το σημαντικότερο περιουσιακό στοιχείο του κόσμου σε έκπτωση.
Αυτό σημαίνει επίσης ότι, αν μετράτε τον πλούτο σας σε χάρτινα νομίσματα αντί για φυσικό χρυσό, σας αφαιρούν πλούτο μπροστά στα μάτια σας.
Οι «φάλαινες», φυσικά, δεν ενδιαφέρονται — και δεν θέλουν να το γνωρίζετε, καταλήγει η Gold Switzerland.
www.bankingnews.gr
