The wide wave of protests about the sudden, early end of the Home 2 program 2 June instead of 31 August, led the government to folding.
After first causing coldness to thousands of beneficiaries, who were left hanging, due to foreign government manipulations, an extension was finally given – but outside the Recovery and Durability Fund (TAA).
As announced by the relevant Ministries of National Economy and Economic and Social Cohesion and Family Cohesion, approved loans from the programme which will not be able to contract within the new suffocating deadline may do so by the end of summer, with resources from the Greek Development Bank (EFT).
This is the epitome of «I said, "Wow, and then I said again."», without any self-criticism or apology on the part of those responsible for the upset and resurgence.
My House 2 was aiming to cover 20,000 families. Eventually less than 12,000 join the TAA
Extension... to the fourth
The extension was announced not even in the other five, but in «and fourth», under the weight of general outcry. This is not an extension, but an extension of the original timetable, announced in November. The government does «ball» beneficiaries who stay outside the TAA programme and their «load» in EBA.
Coldness turned into a partial relief, giving a three-month breath to the near «Unhomed». But the foul remains. Despite government celebrations for «88.7% absorption» of the TAA funds, more than EUR 300 million remain unused.
Despite the goals of being covered by My Home 2 about 20,000 households, eventually less than 12,000 managed, after labor, suffering and expense, to join the official program. About 2,500 thousand are its borrowers «b’ speed», hoping to never be found again unexpectedly. Only after the Scottish shower, they've lost all confidence.
Dimitris C – Beneficiary of My Home 2: «Houses you found with 150,000 euros a few years ago, now selling over 200,000»
Courtesy 1: You don't know what dawn is
Dimitris C, a private employee of 40, belongs to the 2,500 beneficiaries found in the air. By May 11, the day the extension was announced, he was sure he was losing the loan for which he had received approval through «Home My 2». His bank made it clear he couldn't make it to June 2. Along with the loan he would lose the house, which they managed to find with great difficulty, along with his partner, to escape the rock of expensive rents.
A 50-year house in New Heraklion, Attica, worth 210,000 euros, which 8 years ago you would buy with 150,000 euros. Before they ended up there, they had seen 54 properties, which as he tells us «was one worse than the other.».
»What was really worth to a family with a child as we are started from 250,000 euros or more. With the pre-approval we had of 190,000 euros, you should have another 60,000 euros in the bank only to buy the house and another 10,000 minimums to pay brokers, bank, engineer, lawyer, notary, land registry etc. We were forced to get an extra consumer loan of 18,000 euros, at a rate of 9.9% so that we could from 190,000 reach 210,000».
When he learned that the government eventually withdrew and extended, even through EBA, «The first feeling was a relief. But this relief lasted a while. Because the problem was never just deadlines. It was the way the government handled the entire program from the beginning. We are talking about wrong manipulations that created confusion, uncertainty and anxiety in people who are already in a vulnerable position. Where a residence scheme — I mean, something so basic. — He manages it with such inconsistency, then you can't just be happy with an extension and rest. What guarantees do we have that we will not be in the same spot again? If the way the state approaches these issues does not change, the extension simply postpones the problem, does not solve it. And that's what keeps us in suspense: you don't really know what's dawning on you.».
Testimony of Rightee 2: «All confidence has been lost»
Ο Α.Κ., εργαζόμενος 38 ετών, είναι από την Άρτα, και μένει στην Καλλιθέα, με τη σύντροφό του, σε ενοικιαζόμενο διαμέρισμα 40 τ.μ. Το πρόγραμμα «Σπίτι μου 2», ήταν μια ευκαιρία να βρουν μόνιμη στέγη, κατάλληλη για να μεγαλώσουν παιδί. Ήταν από τους πρώτους που επικοινώνησαν με το in, όταν ανακοινώθηκε η πρόωρη λήξη του προγράμματος.
Βρέθηκε όπως μας είπε «σε εκβιαστικό δίλημμα». Έπρεπε είτε να υπογράψει συμβόλαιο αγοραπωλησίας του ακινήτου, με κίνδυνο να χάσει το δάνειο και να πρέπει να πληρώσει όλα τα χρήματα από την τσέπη του. Είτε να παγώσει κάθε διαδικασία, να χάσει το σπίτι και μαζί με αυτό τις εκατοντάδες εργατοώρες που έχει αφιερώσει και τα χιλιάδες ευρώ που έχει ξοδέψει σε διαδικαστικά. Τελικά διάλεξε το δεύτερο.
Τώρα αρχίζει, φτου κι απ’την αρχή. «Είχα πει στον πωλητή σταματάμε. Σήμερα έστειλα νέο μήνυμα, να μου πουν αν το σπίτι είναι ακόμα διαθέσιμο. Η τράπεζα με ξανακάλεσε. Τώρα έχω αμφιβολίες. Μιλάω με την τράπεζα να δω τι πραγματικά ισχύει. Η προέγκριση που έχουμε υπογράψει αναφέρει ότι η επιδότηση θα προέρχεται από το Ταμείο Ανάκαμψης. Τώρα όμως που το ΤΑΑ θα είναι εκτός, θα χρειαστεί να υπογράψω νέα συμφωνία; Η αγωνία μου παρατείνεται. Δεν μου είναι τίποτα ξεκάθαρο.
Ο πωλητής μπορεί να έχει αλλάξει γνώμη. Σε μας έδωσε πίσω την προκαταβολή, αλλά ξέρω άλλους που την έχασαν. Ψυχολογικά είμαι χάλια. Είμαι σαν ζόμπι στη δουλειά. Πάλι σήμερα ξανά, τηλεφωνήματα με τις τράπεζες, με τον μεσίτη, από ποιο σημείο θα ξεκινήσει πάλι η διαδικασία. Δεν έχω καμία εμπιστοσύνη τι θα συμβεί τελικά. Φυσικά η εμπιστοσύνη χάθηκε και από τους πωλητές. Ποιος πωλητής θα δεχθεί να ξαναβάλει το σπίτι του σε τέτοιο πρόγραμμα, μετά από αυτό τον τραγέλαφο; Ήδη πολλοί δεν το έδιναν με το Σπίτι Μου 2, γιατί είχαν απογοητευθεί από το Σπίτι Μου 1. Όλα αυτά ήταν γνωστά στην κυβέρνηση από την αρχή».
Σπίτι μου 2: Όταν τα δάνεια δεν φτάνουν για να λύσουν τη στεγαστική κρίση
Ο Θεμιστοκλής Μπάκας, πρόεδρος του Πανελλαδικού Δικτύου E-Real Estates, σχολιάζοντας τις κυβερνητικές παλινωδίες με το Σπίτι Μου 2, κάνει λόγο για «ομολογία αποτυχίας και ταυτόχρονα μια ευκαιρία να επανεξεταστεί η φιλοσοφία της ελληνικής στεγαστικής πολιτικής στο σύνολό της».
Μας θυμίζει ότι το Σπίτι Μου 2 ξεκίνησε τον Ιανουάριο του 2025 με εντυπωσιακή δυναμική, πάνω από 102.000 αιτήσεις μέσα σε 20 ημέρες. Αυτό έδειχνε τις τεράστιες κοινωνικές ανάγκες, τη μεγάλη πίεση που αντιμετωπίζουν τα νέα νοικοκυριά, τη δυσκολία πρόσβασης σε αξιοπρεπή και προσιτή κατοικία.
Κι όμως, σχεδόν ένα χρόνο αργότερα, μόλις 11.000 αιτήσεις είχαν φτάσει στο τελικό στάδιο υπογραφής δανείου. Δηλαδή περίπου το 90% των αιτούντων δεν κατάφεραν να βρουν σπίτι. Η ζήτηση ενισχύθηκε χωρίς να αυξηθεί η προσφορά κατοικιών. Οι τιμές ανέβηκαν, τα διαθέσιμα ακίνητα περιορίστηκαν, προέκυψαν καθυστερήσεις, τεχνικά και πολεοδομικά ζητήματα, αλλά και αδυναμία ολοκλήρωσης πολλών αγορών.
«Η εξέλιξη αυτή ανέδειξε με τον πιο σαφή τρόπο ότι η στεγαστική πολιτική δεν μπορεί να περιορίζεται μόνο στην παροχή δανείων. Απαιτείται παράλληλα αύξηση του οικιστικού αποθέματος, αξιοποίηση ανενεργών ακινήτων, δημιουργία νέας κατοικίας, και ένας σύγχρονος στεγαστικός σχεδιασμός με κοινωνικό πρόσημο», δηλώνει ο κ. Μπάκας.
Προχειρότητα ή παραπλάνηση;
Η κυβέρνηση αναγκάστηκε να δώσει παράταση και να διευρύνει τα εισοδηματικά κριτήρια, για να μη χάσει τα ορόσημα και να επιδείξει απορροφητικότητα στα χαρτιά. Πάλι μένουν αδιάθετα κονδύλια του ΤΑΑ ύψους περίπου 300 εκατ. ευρώ, και σχεδόν 7.000 δυνάμει ωφελούμενοι, πετιούνται εκτός. Χιλιάδες υποψήφιοι δικαιούχοι ειδοποιούνται την τελευταία στιγμή, ότι θα πρέπει να λάβουν δάνειο μέσω της ΕΑΤ. Δηλαδή, από εθνικούς πόρους, που θα τους πληρώσουν οι φορολογούμενοι.
Ο κ. Μπάκας αρνείται να δεχθεί ότι όλα τα παραπάνω είναι απλή προχειρότητα. Κλίνει προς την ερμηνεία ότι ήταν εσκεμμένη ασυνέπεια και παραπλάνηση χιλιάδων υποψήφιων δικαιούχων.
«Η κυβέρνηση γνώριζε το πρόβλημα. Από τον Οκτώβριο του 2025, αξιωματούχοι της Ευρωπαϊκής Επιτροπής είχαν επισημάνει στην Αθήνα ότι οι προθεσμίες του RRF είναι ανελαστικές και η Ελλάδα έπρεπε να έχει ολοκληρώσει την απορρόφηση έως τον Ιούλιο του 2026. Με τους ρυθμούς απορρόφησης που καταγράφονταν τους τελευταίους μήνες, ο κίνδυνος απώλειας μέρους των πόρων ήταν ήδη ορατός. Και τελικά, αυτός ο κίνδυνος επιβεβαιώθηκε στην πράξη».
