Έχουμε ασχοληθεί αναλυτικά με την αγορά ομολόγων. Το συνεχές και βαθύ ξεπούλημά τους, δημιουργεί ολοένα και μεγαλύτερες ανησυχίες στις αγορές. Το αμερικανικό δεκαετές ξεπέρασε το 5%. Το γαλλικό και το ιταλικό δεκαετές κοντεύουν να αγγίξουν το 4,5%. Ο πάτος του βαρελιού δεν φαίνεται. Τι έχει προκαλέσει όμως αυτό το μαζικό ξεπούλημα; Πόσο πιθανό είναι να βιώσουμε ξανά μια κρίση χρέους;
Έχουμε αναλύσει εκτενώς το σκεπτικό της νέας διοίκησης της FED. Η «μπαζούκα» ρευστότητας που υπήρχε στο τραπέζι, μέσω της ποσοτικής χαλάρωσης, ως μοχλός παρέμβασης στις αγορές, μπήκε στην αποθήκη. Η κεντρική τράπεζα βρίσκεται σε θέση παρατηρητή.
Με τον πόλεμο σε εξέλιξη και τον γεωπολιτικό πυρετό στα ύψη, η αγορά πετρελαίου δείχνει σημάδια κόπωσης. Ο μαύρος χρυσός βρίσκεται ξανά πάνω από τα 100$ το βαρέλι. Το σενάριο που είχαμε πει παλιότερα, για πετρέλαιο στα 150$ αν τα στενά μείνουν κλειστά για μεγάλο χρονικό διάστημα, φαίνεται ξανά πιθανό. Οι πληθωριστικές προσδοκίες αυξάνονται. Οι ομολογιούχοι ζητούν μεγαλύτερη απόδοση. Τα ομόλογα ξεπουλούν.
Πέρα από τον πληθωρισμό, υπάρχει υπερπροσφορά χρέους. Οι κυβερνήσεις στη Δύση, με τα δυσθεώρητα ελλείμματά τους, δανείζονται συνεχώς, αυξάνοντας τα δημόσια χρέη τους. Δεν είναι μόνο οι κυβερνήσεις που δανείζονται. Η επανάσταση του AI έχει δημιουργήσει ανάγκες χωρίς προηγούμενο σε κεφάλαια για την κατασκευή Data Center. Υπολογίζεται ότι το 2026 ο νέος δανεισμός θα φτάσει τα 500 με 600 δισεκατομμύρια δολάρια. Μετά από πολύ καιρό, τα spreads των ομολόγων για Data Center άρχισαν να αυξάνονται. Οι επενδυτές απαιτούν μεγαλύτερη απόδοση για να δανείσουν τους τεχνολογικούς κολοσσούς.
Η μεγάλη προσφορά δημιουργεί ανταγωνισμό στην αγορά ομολόγων. Γιατί ένας επενδυτής να δανείσει το αμερικανικό δημόσιο με 4,9%, ενώ έχει την επιλογή να δανείσει έναν κατασκευαστή data center με 6%; Πόσο μάλλον όταν τα ομόλογα των data center έχουν αξιολόγηση ΑΑΑ. Η αυξανόμενη ποσότητα υψηλής ποιότητας χρέους, λοιπόν, καθιστά τα κυβερνητικά χρέη λιγότερο ελκυστικά. Τα αυξημένα επιτόκια αποτελούν φυσικό επακόλουθο.
Ένας ακόμα παράγοντας πανικού είναι η Ιαπωνία. Με τη χώρα του ανατέλλοντος ηλίου να αντιμετωπίζει μια νέα νομισματική και οικονομική πραγματικότητα, το μαζικό ξεπούλημα στο ιαπωνικό γιεν δημιουργεί πανικό. Για να στηριχθεί το γιεν, η κεντρική τράπεζα της Ιαπωνίας πουλάει ομόλογα αμερικανικού δημοσίου, ώστε να αυξήσει τα αποθεματικά της. Ο υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ, για να αποφύγει περαιτέρω πωλήσεις ομολόγων, αποφάσισε να στηρίξει ο ίδιος το Γιεν. Πρωτοφανές. Αυτή του όμως η πράξη βασίζεται στην υπόθεση ότι η κεντρική τράπεζα της Ιαπωνίας θα ανεβάσει επιτόκια στην επόμενη συνεδρίασή της. Ο Μπέσεντ λειτούργησε σαν από μηχανής θεός, για να αποτρέψει τα χειρότερα. Αν η πράξη του αυτή έπεισε τους traders, μένει να φανεί.
Με το ξεπούλημα λοιπόν σε εξέλιξη, είναι εύλογο οι επενδυτές να αρχίσουν να αναρωτιούνται ποιος είναι ο πιο αδύναμος κρίκος. Σίγουρα δεν είναι τα Data Center και οι ΗΠΑ. Τα σύννεφα πάνω από τους ασθενείς της Ευρώπης πυκνώνουν.
