Τη σαφή στήριξή του στις νέες πρωτοβουλίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την ενίσχυση της βιομηχανικής ανταγωνιστικότητας εξέφρασε ο πρόεδρος της Metlen, Ευάγγελος Μυτιληναίος, μέσα από δήλωσή του στους Financial Times, σε εκτενές αφιέρωμα της εφημερίδας για την αυξανόμενη χρήση κρατικών ενισχύσεων στην Ευρώπη.
Ο επικεφαλής της Metlen χαρακτήρισε τη “στοχευμένη στήριξη” ως “ένα θετικό βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση”, υπογραμμίζοντας ότι τα μέτρα μπορούν να βοηθήσουν ουσιαστικά τις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις να αντιμετωπίσουν τόσο το υψηλό ενεργειακό κόστος όσο και τις επιβαρύνσεις από το ευρωπαϊκό σύστημα εμπορίας ρύπων.
Η παρέμβαση του Ευάγγελου Μυτιληναίου αποκτά ιδιαίτερη σημασία σε μια συγκυρία κατά την οποία η Ευρώπη αναζητά νέο μοντέλο βιομηχανικής πολιτικής, υπό την πίεση της ενεργειακής κρίσης, του αυξανόμενου γεωπολιτικού κινδύνου στη Μέση Ανατολή αλλά και του διεθνούς ανταγωνισμού από ΗΠΑ και Κίνα.
Το δημοσίευμα των Financial Times καταγράφει τη σταδιακή μετατόπιση της ευρωπαϊκής στρατηγικής από τη λογική των αυστηρών περιορισμών στις κρατικές ενισχύσεις προς ένα πιο ευέλικτο πλαίσιο παρέμβασης. Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρατίθενται, τα κράτη-μέλη της ΕΕ δαπάνησαν το 2024 περισσότερα από 168 δισ. ευρώ σε κρατικές ενισχύσεις που κρίθηκαν συμβατές με το ευρωπαϊκό δίκαιο, ποσό που αντιστοιχεί σχεδόν στο 1% του ευρωπαϊκού ΑΕΠ.
Οι FT επισημαίνουν ότι η χαλάρωση των κανόνων κρατικών ενισχύσεων επιταχύνθηκε μετά την πανδημία και την ενεργειακή κρίση που προκάλεσε η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, ενώ πλέον η νέα αναταραχή στον Περσικό Κόλπο και ο πόλεμος με το Ιράν επαναφέρουν στο προσκήνιο την ανάγκη προστασίας της ευρωπαϊκής βιομηχανίας από ακραίες διακυμάνσεις στο ενεργειακό κόστος.
Στο ίδιο πλαίσιο, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προχώρησε σε νέο πλαίσιο κρατικών ενισχύσεων, επιτρέποντας στις κυβερνήσεις να στηρίζουν επιχειρήσεις που πλήττονται περισσότερο από την ενεργειακή κρίση και τις γεωπολιτικές αναταράξεις.
Η τοποθέτηση Μυτιληναίου έρχεται σε πλήρη ευθυγράμμιση με τις πάγιες θέσεις που έχει διατυπώσει τα τελευταία χρόνια για την ανάγκη διαμόρφωσης μιας πιο ρεαλιστικής ευρωπαϊκής βιομηχανικής πολιτικής, ειδικά απέναντι στο αυξημένο κόστος ενέργειας που αντιμετωπίζει η ευρωπαϊκή βαριά βιομηχανία.
Το ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι στο ίδιο δημοσίευμα αναδεικνύονται και οι αντιρρήσεις αρκετών χωρών και επιχειρήσεων, κυρίως από τη Σκανδιναβία και την Ολλανδία, οι οποίες προειδοποιούν ότι η υπερβολική χρήση επιδοτήσεων μπορεί να οδηγήσει σε στρεβλώσεις της ενιαίας αγοράς, ευνοώντας τις μεγαλύτερες οικονομίες όπως η Γερμανία και η Γαλλία.
Ωστόσο, για ενεργοβόρες βιομηχανίες όπως η Metlen, η συζήτηση πλέον δεν αφορά μόνο την πράσινη μετάβαση αλλά και τη διατήρηση της ανταγωνιστικότητας της ευρωπαϊκής παραγωγής σε ένα διεθνές περιβάλλον όπου οι κρατικές παρεμβάσεις θεωρούνται πλέον μέρος της οικονομικής στρατηγικής και όχι εξαίρεση.
