Ο Drew Crawford, επικεφαλής της Austral Continental, έχει περάσει 12 χρόνια στη Βραζιλία και εστιάζει σε αγροτική παραγωγή, κρίσιμα ορυκτά και υποδομές εξαγωγών
Έχοντας ταξιδέψει επί 12 χρόνια σε 16 πολιτείες, περίπου 50 πόλεις και εκατοντάδες επιχειρήσεις στη Βραζιλία, ο Αμερικανός Drew Crawford υποστηρίζει ότι τρεις τομείς, η αγροτική παραγωγή, τα κρίσιμα ορυκτά και οι υποδομές εξαγωγών, συγκεντρώνουν σημαντικές δυνατότητες για τη χώρα.
Ο Crawford είναι managing partner της Austral Continental, εταιρείας που δραστηριοποιείται στη σύνδεση διεθνών κεφαλαίων με βραζιλιάνικες επιχειρήσεις και περιουσιακά στοιχεία στους τομείς της αγροτικής παραγωγής, των κρίσιμων ορυκτών και των υποδομών εξαγωγών. Σύμφωνα με την ίδια την εταιρεία, ο Αμερικανός έχει περάσει 12 χρόνια στη Βραζιλία, έχοντας επισκεφθεί 16 πολιτείες, περίπου 50 πόλεις και εκατοντάδες επιχειρήσεις. Η διαδρομή του περιλαμβάνει περιοχές παραγωγής στον Νότο και στο Κέντρο-Δυτικό της χώρας, τη ζώνη MATOPIBA, αλλά και τη μεταλλευτική περιοχή του Μίνας Ζεράις.
Η βασική του θέση είναι ότι η Βραζιλία διαθέτει σημαντικά παραγωγικά και φυσικά πλεονεκτήματα, ενώ το ζήτημα που εξετάζει είναι κατά πόσο το διαθέσιμο κεφάλαιο μπορεί να ακολουθήσει τον ίδιο ρυθμό με την ανάπτυξη αυτών των υποδομών και παραγωγικών δραστηριοτήτων. Πρόκειται για την επενδυτική άποψη του Crawford και της Austral Continental και όχι για εγγύηση οικονομικής απόδοσης.
Η αγροτική παραγωγή στο επίκεντρο
Ο πρώτος πυλώνας της ανάλυσής του είναι ο αγροτικός τομέας. Σύμφωνα με στοιχεία που επικαλείται η Austral Continental, οι εξαγωγές του βραζιλιάνικου αγροτικού τομέα έφτασαν περίπου τα 164 δισ. δολάρια το 2024, ποσό που αντιστοιχούσε περίπου στο 49% των συνολικών εξαγωγών της χώρας. Σόγια, κρέας, καφές, ζάχαρη και χυμός πορτοκαλιού αποτελούν ορισμένες από τις βασικές αλυσίδες που χρησιμοποιεί ο Crawford για να περιγράψει τη διεθνή παρουσία της Βραζιλίας.
Η χώρα αποτελεί κορυφαίο παραγωγό και εξαγωγέα σόγιας, ενώ διαθέτει σημαντική παρουσία και σε άλλες αγροτικές πρώτες ύλες. Η ανάπτυξη της παραγωγής στο Cerrado, περιοχή σαβάνας της κεντρικής Βραζιλίας, συνδέεται μεταξύ άλλων με την ανάπτυξη τεχνολογιών τροπικής γεωργίας και με την έρευνα της Embrapa. Για τον Crawford, όμως, δεν αρκεί η παραγωγή. Μεγάλο μέρος της αξίας εξαρτάται από το κόστος που μεσολαβεί μέχρι ένα προϊόν να φτάσει στο πλοίο: δρόμοι, σιδηρόδρομοι, αποθήκες, μεταφορτώσεις, πλωτές οδοί και λιμάνια αποτελούν μέρος της ίδιας εξίσωσης.
Νιόβιο και γραφίτης
Ο δεύτερος τομέας που ξεχωρίζει είναι τα κρίσιμα ορυκτά, δηλαδή πρώτες ύλες που χρησιμοποιούνται σε βιομηχανίες όπως η παραγωγή μπαταριών, ηλεκτρικών οχημάτων και προηγμένου βιομηχανικού εξοπλισμού. Ιδιαίτερη θέση έχει το νιόβιο. Η Βραζιλία είναι με διαφορά ο μεγαλύτερος παραγωγός παγκοσμίως, με περίπου 90% της παγκόσμιας παραγωγής σύμφωνα με στοιχεία του U.S. Geological Survey και βραζιλιάνικων γεωλογικών αρχών.
Το νιόβιο χρησιμοποιείται, μεταξύ άλλων, για την ενίσχυση μεταλλικών κραμάτων που αξιοποιούνται σε αυτοκίνητα, αγωγούς, τουρμπίνες και άλλες βιομηχανικές εφαρμογές. Η περιοχή της Αράξα, στο Μίνας Ζεράις, αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα κέντρα παραγωγής νιοβίου της χώρας. Ο δεύτερος πόρος που αναδεικνύεται είναι ο γραφίτης, ο οποίος χρησιμοποιείται μεταξύ άλλων στις μπαταρίες ιόντων λιθίου. Η Βραζιλία διαθέτει περίπου το 22% των παγκόσμιων αποθεμάτων φυσικού γραφίτη, σύμφωνα με στοιχεία που βασίζονται σε δεδομένα του USGS. Η ύπαρξη των αποθεμάτων, ωστόσο, δεν σημαίνει αυτομάτως εμπορική αξιοποίηση. Για να φτάσει ένα κοίτασμα στην παραγωγή απαιτούνται γεωλογικές έρευνες, αδειοδοτήσεις, επεξεργασία, υποδομές και χρηματοδότηση.
Ο «Βόρειος Άξονας» και ο δρόμος προς τα λιμάνια
Ο τρίτος πυλώνας της ανάλυσης αφορά τις υποδομές εξαγωγών και ιδιαίτερα τον λεγόμενο Βόρειο Άξονα (Northern Arc). Πρόκειται για ένα δίκτυο λιμανιών και διαδρομών μεταφοράς στον βορρά και τα βορειοανατολικά της Βραζιλίας, το οποίο χρησιμοποιείται όλο και περισσότερο για τη μεταφορά αγροτικών προϊόντων από το Κέντρο-Δυτικό και τη MATOPIBA προς τις διεθνείς αγορές. Η λογική είναι σχετικά απλή: μέρος της σόγιας και του καλαμποκιού από το εσωτερικό της χώρας μεταφέρεται οδικώς ή μέσω άλλων υποδομών σε στρατηγικούς τερματικούς σταθμούς και από εκεί μέσω ποτάμιων και θαλάσσιων μεταφορών προς τα λιμάνια του βορρά και των βορειοανατολικών ακτών.
Έτσι, μειώνεται η ανάγκη να μεταφέρεται ολόκληρη η παραγωγή προς τα λιμάνια του νότου και του νοτιοανατολικού τμήματος της χώρας. Για τον Crawford, η απόσταση από το χωράφι μέχρι το πλοίο αποτελεί κρίσιμο παράγοντα για το τελικό οικονομικό αποτέλεσμα. Όσο αυξάνονται τα κόστη μεταφοράς, αποθήκευσης και μεταφόρτωσης, τόσο μεγαλύτερο μέρος της αξίας της παραγωγής απορροφάται από την εφοδιαστική αλυσίδα.
Το κενό ανάμεσα στην παραγωγή και το κεφάλαιο
Αυτό ακριβώς το σημείο βρίσκεται στο επίκεντρο της Austral Continental. Η εταιρεία δηλώνει ότι προσπαθεί να συνδέσει διεθνή θεσμικά κεφάλαια και family offices με βραζιλιάνικα projects στους τρεις συγκεκριμένους τομείς: αγροτική παραγωγή, κρίσιμα ορυκτά και υποδομές εξαγωγών.
Η επενδυτική θέση του Crawford βασίζεται στην άποψη ότι η Βραζιλία διαθέτει ήδη μεγάλο μέρος των φυσικών πόρων και των παραγωγικών δυνατοτήτων που χρειάζεται η παγκόσμια οικονομία, αλλά η χρηματοδότηση και οι υποδομές πρέπει να αναπτυχθούν παράλληλα. Μετά από 12 χρόνια παρουσίας στη χώρα, 16 πολιτείες, περίπου 50 πόλεις και εκατοντάδες επιχειρήσεις, ο Αμερικανός επικεντρώνει πλέον την ανάλυσή του στο ερώτημα πώς μπορεί να κλείσει η απόσταση ανάμεσα στα βραζιλιάνικα παραγωγικά assets και στα διεθνή κεφάλαια που μπορούν να χρηματοδοτήσουν την επέκτασή τους.
